Japan 2017-02 Treinreis naar Beppu

Het is alweer zondag; de zaterdag hebben we min of meer gemist door de reis. Twee belangrijke doelen vandaag: tweede sim kaart kopen nu de eerste werkt, en de Japan Railpas ophalen. 

Eerst maar eens de Railpas regelen, en zitplaatsen in de trein. Op het treinstation is men erg behulpzaam maar desondanks is het toch weer een tijdje in de rij staan. Maar dan hebben we hem: 14 dagen vrij reizen in Japan met de meeste types treinen. We zijn langer dan 14 dagen in Japan, maar door de pas vandaag in te laten gaan kunnen we in 14 dagen naar Tokio reizen en daar de laatste dagen doorbrengen.

Dan een sim kaart. Die halen we bij een Japanse versie van de Media markt, namelijk Yodobashi.


Ook deze sim krijg ik met enige moeite aan de gang, we kunnen dus onbeperkt Pokemon beesten vangen en Ingress spelen.

We hebben nog een paar uur te gaan voordat onze trein vertrekt naar Beppu, tijd voor een wandeling door de stad.

Station en winkelcentrum Hakata


Het is trouwens heet in Fukuoka, 33 graden. Binnen staan overal de airco’s aan, wat mij betreft nogal eens te koud.

Tempels tussen moderne gebouwen

Tijdens de wandeling zien we drie tempels, de eerste een min of meer moderne met airco, een tweede met een grote boeddha (mocht geen foto’s maken) en een derde een redelijke Zen tempel op een redelijk groot terrein.

Na de wandeling lust ik wel een groene thee ijsje.

Treinreis naar Beppu 

We hebben de trein van 14:57 en die gaat ons in 1 uur en 50 minuten naar Beppu brengen.


In Kitakyushu gebeurt er wat bijzonders. De trein rijdt het station binnen en zal van rijrichting veranderen. Dat is op zich niet bijzonder, maar wel dat je de stoelen in de trein om kan draaien. Druk met je voet op een pedaal aan de zijkant van de stoel en je kunt hem op zijn middenpoot omdraaien. Voordat we de stoel omdraaiden hadden we zelfs nog ruimte voor onze koffers bij ons, na het omdraaien helaas niet meer.



Heet bad bij het hotel

Om vijf uur lopen we het hotel binnen. Vanuit het station hoefden we alleen maar de straat over te steken, ideaal.

Beppu staat bekend om zijn heet water baden, er zit er zelfs een bij het hotel. In badjas kun je oversteken naar het aangrenzende gebouw en worden mannen van de vrouwen gescheiden. Je wordt geacht naakt een ruimte in te lopen waar aan de zijkanten douches zitten. Al zittend op een klein krukje moet je je dan eerst goed wassen voordat je het bad in mag (zie foto)

Het bad is behoorlijk warm, een kwartier is lang zat. Daarna weer douchen en zit het erop.

Festival in Beppu

Beppu ligt aan de kust, leuk om voor het eten eerst bij de zee te kijken. Dat valt  niet mee, het strand is met hekken afgezet, het is niet duidelijk waarom. We zien wel drommen met mensen een bepaalde kant op lopen, ook veel in typisch Japanse klederdracht. We lopen er achteraan; plotseling houdt de schutting op en zien we heel veel mensen bij elkaar zitten. Het blijkt dat afgelopen dagen een festival gaande is en dat dat vanavond wordt afgesloten met een uur lang vuurwerk vanaf zee.

Eten in een hokje

Na een kwartiertje kijken vertrekken we, we moeten nog eten en we hebben geen idee hoe druk het is in de restaurants, en hoe laat ze sluiten. We dwalen een eind rond, veel lijkt al  gesloten, of meer op een snackbar. Uiteindelijk vinden we wat – blijkt het een restaurant te zijn waar iedere groep in een eigen hokje wordt gezet.



Het wordt salade, vis en een soort nasi met garnalen. Heerlijk. En natuurlijk alles eten met stokjes.

Na het eten nog op een terrasje buiten een biertje om de dag af te sluiten.

De eerste indruk is dat Beppu een leukere stad is dan Fukuoka, er is wat meer leven op straat.

Japan 2017-01 De vlucht naar Fukuoka

Japan 2017-01 De vlucht naar Fukuoka. We zoeken het dit jaar ver weg: we gaan op vakantie naar Japan! Via de website van Japan2Go hebben we een reis samengesteld die begint in Fukuoka en eindigt in Tokio.


De vlucht

De vlucht begint op Schiphol en gaat via Seoul (Zuid Korea) naar Fukuoka, een stad aan de oostkant van het grote zuidelijke eiland Kyushu van Japan. Het eerste stuk is 10 uur vliegen (ik heb daar de helft van slapend door gebracht, Vincent heeft nauwelijks geslapen), het tweede stuk is nog maar 1 uur. Tijdsverschil is 7 uur: het is in Japan 7 uur later dan in Nederland.

Het was vandaag weer eens hommeles tussen Noord- Korea en Amerika, en dan realiseer je je hoe dichtbij je nu bij Noord- Korea bent als je net bent geland in Seoul. Gelukkig zijn we hier maar een paar uur, maar wel genoeg tijd om ons te verwonderen over hoe een biertje getapt wordt, namelijk van onder uit het glas waar een speciale opening in zit. 



Fukuoka

Gelijk al bij de douane lopen we tegen typische Japanse dingen aan. Je moet je vingerafdrukken achterlaten, en dat gebeurt met machines met zeer kleurrijke schermen en geluiden die horen bij computerspelletjes voor kinderen. De hele procedure(vingerafdrukken, paspoortcontrole en douane) duurt zo lang dat tegen de tijd dat we bij de band voor de koffers zijn, de koffers al van de band gehaald zijn. Ze stonden netjes klaar voor ons.

Dan op zoek naar een sim kaart voor de telefoon; vinden en kopen lukt maar werken – ho maar. Dan maar later proberen. Eerst met bus en metro naar het hotel, daar krijg ik de sim kaart uiteindelijk toch aan de gang.

We zijn vrijdagavond tegen half zes ’s middags vertrokken van thuis en  rond half elf zaterdagavond in het hotel is Fukuoka.

Metro in Fukuoka

Voor het slapen gaan wandelen we nog een stukje door de stad, vooral op zoek naar een biertje. Dat lukt uiteindelijk in een Engelse bar, dat is blijkbaar populair hier gezien het aantal van die bars. Het is trouwens voor een zaterdagavond erg rustig in de stad – alsof het geen uitgaansavond is.

IJsland 2015: de Golden Circle tour

We gaan weer wat beleven, we gaan mee met de Golden Circle Tour. Deze tour wordt uitgevoerd met een busje en voert ons langs een aantal prachtige plekken: een plek waar de Amerikaanse en Europese tektonische platen elkaar raken; een stel actieve geisers, een dubbele waterval en de Secret Lagoon.

De busrit
Het busje rijdt eerst half Reykjavik door om overal vandaan mensen op te halen die met deze trip mee gaan. We zijn met ongeveer 15 personen. De chauffeur is ook reisleider en geeft ons tijdens de rit heel veel interessante informatie over IJsland. Over de geschiedenis bijvoorbeeld, over energie-opwekking, warmwater voorziening, en nog veel meer. Aan het eind van dit verhaal heb ik een aantal van die Wetenswaardigheden opgesomd.

Het is wel een lange dag, rond 10 uur worden we opgepikt, en half acht ’s avonds zijn we weer in het hotel.
Onderweg naar de eerste stopplaats word je je bewust van de leegte van het land. Hele stukken is er niets anders dan de weg waar we op rijden. Er zijn geen dorpen of huizen te bekennen. Begroeiing is er niet of nauwelijks. En alles ligt onder een laagje sneeuw, daardoor lijkt het nog kaler.

Onderstaande foto’s zijn niet geweldig omdat ze vanuit de bus genomen zijn. Maar ze geven wel een indruk van de leegte.

   
  
  

De tektonische platen
IJsland ligt in feite op twee grote aardkorstplaten, de Amerikaanse en de Europese. En op de scheidslijn van die twee platen is veel seismische activiteit en bevindt zich een aantal vulkanen. Iedereen kent nog de uitbarsting van 2010 waarbij het hele vliegverkeer boven Europa plat gelegd werd, maar er zijn nog veel meer vulkanen.

De bus brengt ons naar een plek waar duidelijk te zien is wat de Amerikaanse en wat de Europese plaat is, en waar de scheidslijn loopt. We worden uit de bus gezet, en wandelen een stuk door het gebied.

Op deze mooie plek vinden ook vaak belangrijke ontmoetingen plaats op politiek niveau.

   

  

  
 De geisers
De volgende stop is bij een gebied met geisers waarvan er 1 in ieder geval elke 5 tot 10 minuten flink spuit. We worden weer uit de bus gezet en we lopen een tijdje in dit gebied rond.

Nabij ligt een restaurant waar we wat kunnen lunchen.

Het blijft indrukwekkend, enorme grote lege licht besneeuwde vlaktes en daar waar iets voor toeristen te doen is een bouwwerk. Vincent geniet van de kou en de sneeuw, dat mist hij de laatste jaren erg in Nederland.

  
  
  
  
  
De waterval
Even verderop zien we een flinke dubbele waterval. bijzonder is dat de watervallen haaks op elkaar staan (zie foto’s). Ook hier worden we uit de bus gezet en wandelen we langs de watervallen. De bus wacht ons een stuk verderop bij een souvenir winkeltje op.

Het water komt uit de gletsjers. In dit jaargetijde is de rivier redelijk rustig, maar in de zomer kan het er flink aan toe gaan wat hoeveelheid water betreft.

  
  
  
  
De Secret Lagoon
De laatste stop van deze trip. Deze Lagoon is lang geleden gemaakt – het is niet natuurlijk. Op deze plek is een heetwaterbron aktief en vlakbij heeft men een soort zwembad gemaakt door een muurtje om een gebied heen te bouwen. Daar loopt vervolgens het hete water in en wordt gemengd met koud water uit de buurt zodat wij mensen niet levend gekookt worden.

Bij deze lagoon zijn kassen neergezet. Ze worden verwarmd met  dit warme water en er wordt het hele jaar door groente verbouwd.

Deze Lagoon is een tijd lang buiten gebruik geweest maar een paar jaar geleden in ere hersteld. Tot voor kort kwam er bijna niemand, maar de Lagoon is niet echt Secret meer en dus komen er nu busladingen toeristen op af. Wij ook dus.

Desondanks heerlijk opgewarmd. Onze reisleider baalde er wel van dat het vandaag zo ontzettend druk was, dat had hij nog niet eerder meegemaakt. 

Onderstaande foto is niet van mijzelf, gevonden op internet.

  
Weetjes

De IJslandse taal is heel oud Noors. De Noorse taal is doorontwikkeld maar de IJslandse niet. Noren en IJslanders kunnen elkaar niet zomaar verstaan.

IJsland is een paar keer van eigenaar gewisseld; Noren en Denen zijn er de baas geweest.

In de tweede wereldoorlog is Engeland binnen gevallen om IJsland te kunnen verdedigen. Engeland heeft uiteindelijk IJsland de moderne tijd in getrokken.

Na de Engelsen hebben de Amerikanen het land nog een tijd verdedigd.

In IJsland wonen ongeveer 340.000 mensen, waarvan tweederde in Reykjavik.

Heet water wordt gewonnen in het binnenland, en met pijpen richting Reykjavik gebracht. Het water in de pijpen is ongeveer 84 graden, doet er 24 uur over om naar Reykjavik te komen, en verliest onderweg maar 2 graden.

In de winter wordt dit water ook gebruikt om stoepen te verwarmen en begaanbaar te houden. Wellicht dat daardoor de binnenstad zo mooi sneeuwvrij was terwijl we daarbuiten aan het glibberen en glijden waren.

Drinkwater komt van de gletsjers, het is onbewerkt en kan zo gedronken worden. Het water sijpelt in de buurt van de gletsjers de grond in, en komt honderden jaren later in de buurt van Reykjavik weer boven waar het het waterleidingsysteem in gaat.

Men vraagt zich af of het wel haalbaar is om met 340.000 mensen een eigen munt aan te houden. Er wordt veel gepraat over aansluiten bij de euro, dollar, Deense of Noorse kroon, of Canadese dollar.
Alleen kan men het er niet over eens worden wat dan.

Er is meer stroom nodig, maar ook hier kan men maar niet besluiten hoe. Windmolens liggen voor de hand (het waait hier altijd), maar er zijn veel tegenstanders vanwege de horizonvervuiling. Rivieren afdammen is ook overwogen, maar eigenlijk wil ook dat niemand.

Gletsjers smelten de laatste jaren snel. Door de gewichtsvermindering is de grond al centimeters gestegen.

IJsland 2015: Ingress wandeling

De dag is niet helemaal geworden wat we bedoeld hadden, het plan was om een Golden Circle Tour over het eiland te doen, of naar de Blue Lagoon te gaan. Helaas waren beide vol geboekt dus dat ging niet door. Voor morgen kunnen we de Golden Circle wel boeken en dat doen we dan ook.
Alternatief plan dan vandaag: een Ingress banner missie lopen. Vincent en ik zijn al enige tijd in de ban van het spel Ingress. Ingress wordt wereldwijd gespeeld, het gaat om twee strijdende partijen namelijk Enlightened (groen) tegen Resistance (blauw). Wij zijn Enlightened en willen de wereld groen maken. Dat kunnen we doen door naar zogenaamde portals te gaan, en ze te veroveren. Een portal is een ding dat in werkelijkheid bestaat, bijvoorbeeld een standbeeld, een opvallend bouwwerk, een muurschildering, het kan van alles zijn. Om een portal te veroveren moet je binnen een straal van 40 meter van die portal zijn, je moet er dus daadwerkelijk naar toe om hem te kunnen pakken.
Een missie in Ingress is het bezoeken, veroveren of versterken van een rij van portals. Als je een missie af hebt, dan krijg je er een medaille voor. En als je nou een stel missies aan elkaar schakelt dan krijg je een banner; de medailles van de missies vormen dan een plaatje.

In Reykjavik heb ik de ‘View of Reykjavik’ banner gevonden en die hebben we voor vandaag op de planning gezet. De banner bestaat uit 24 missies met 6 portals per missie. 
Het eerste deel van de banner verloopt voorspoedig, maar iets na de helft van de missies gaat het sneeuwen. Wat nu? Er is een zwembad in de buurt, dus even lekker opwarmen in de hete baden en de sneeuw afwachten.
Na enige tijd weer verder met de banner. Maar na een paar missies gaat het weer sneeuwen. Dan maar de dorst lessen tot het droog wordt.
En dan nog 6 missies te gaan – en dat waren flinke, we werden door het hele havengebied gestuurd, inclusief een bezoek aan een pier waar Google Maps nog niet eens weet van heeft. Leuk maar het duurde allemaal uiteindelijk wel lang.

Rond half negen ’s avonds zijn we dan eindelijk klaar. Veel leuke plekken van de stad gezien en een banner rijker. We hebben zo’n 18 kilometer gelopen vandaag.

Na het eten hebben we dan nog een afspraak met andere Ingress spelers in Reykjavik. Met hun drinken we nog een biertje en delen we Ingress ervaringen.

Omdat het weer sneeuwt nemen we dit keer een taxi terug naar het hotel.

  
De haven

  
De haven

  
De Ingress banner

IJsland 2015 – Kerk- en zwembadbezoek

Vandaag begint onze eerste echte dag in Reykjavik, wat zullen we eens gaan doen? Niet al te veel, de binnenstad een beetje verkennen, een bezoek brengen aan de kerk die we gister onderweg gezien hebben en naar één van de vele zwembaden die de stad rijk is.
Voor de afwisseling nemen we vandaag de bus naar de stad. Dat kan gratis met een kaart die we van het hotel krijgen. We kunnen daarmee met de bus de hele stad door.
De kerk die we gister al gezien hebben is de Hallgrímskirkja, de grootste kerk van IJsland waarvan de bouw in 1945 is begonnen, en afgerond in 1986. Dat zie je ook, de kerk oogt erg modern, zowel van binnen als van buiten. De banken zijn niet van die harde houten die we allemaal wel kennen van de kerken in Nederland, maar ze zijn zacht bekleed. Lekker comfortabel en warm.
Wat mij het meest aansprak was het orgel, en wel om twee redenen. Ten eerste is het een enorm groot orgel met maar liefst 5275 pijpen, en ten tweede omdat de organist ergens beneden in de kerk zit bij de ingang. Zijn toetsen, schakelaars en voetbedieningspaneel staat op een verrijdbaar plateau dat met een dikke kabel en stekker verbonden is met het pijpengedeelte. Mijn eerste gedachte was: zet er een midi-interface op en je hebt geen organist meer nodig, de computer kan dan het orgel bedienen.

Ook de klank was indrukwekkend, geweldige bassen en prachtige hoge tonen.

Je kunt met de lift de toren in en dan in alle vier richtingen de stad bewonderen, dat kun je zien in onderstaande foto’s.
Het weer werkte niet echt mee, toen we in de kerk waren (die ook nog eens op een heuvel staat) woedde er een heuse storm over Reykjavik, erg lekker bovenin de toren, je waaide bijna door de tralies naar buiten.
Dit is wel uitstekend weer om een van de vele zwembaden van Reykjavik te bezoeken. IJsland bevindt zich op vulkanisch grondgebied waardoor warmte makkelijk uit de aardkorst gehaald kan worden. De vele zwembaden worden dan ook verwarmd met de natuurlijke aardwarmte.
Als je op internet gaat zoeken naar deze baden, en vooral de commentaren daarbij leest dan valt 1 ding erg op: je wordt geacht naakt te douchen voordat je het zwembad gedeelte in gaat. Dat zal mij boeien, maar voor een gemiddelde Amerikaan bijvoorbeeld is dat not done. Voor IJslanders is dat de normaalste zaak van de wereld. Je gaat in je blootje naar de douche en zeept vitale onderdelen van je lichaam goed in. Op borden die bij de douches hangen staat duidelijk aangeven welke delen je goed moet schrobben: haar, oksels, kruis, achterwerk en voeten. Doe je dat niet, dan kun je commentaar verwachten. Daarna zwembroek aan en naar buiten.

Overigens zijn vrouwen en mannen van elkaar gescheiden qua kleedruimtes en douches; zelfs in zwembaden met sauna’s zijn er aparte cabines voor mannen en vrouwen.

Het was wel genieten. De baden zijn vrijwel allemaal buitenbaden met temperaturen variërend van 36 tot 44 graden. Grote zwembaden (buiten dus!) zijn 36 graden, kleinere hot-tubs zijn tot 44 graden – dat hou je niet lang uit.
De dag was zo weer voorbij. Lekker wat eten in de stad en terug wandelen naar het hotel, nog steeds glibberend en glijdend. Zoals een vrouw achter de bar van het hotels ons vertelde: ‘walk like a pinguin’. Inderdaad.

  
De Hallgrímskirkja

  
Uitzicht vanuit de toren 

  
Uitzicht vanuit de toren 

  
Uitzicht vanuit de toren 

  
Uitzicht vanuit de toren 

  
Uitzicht vanuit de toren 

  
In de kerk

  
In de kerk

  
In de kerk

  
In de kerk

  
In de kerk

  
Buiten glibberen

  
Buiten glibberen

 

IJsland 2015 – here we come!

Het is eind van het jaar, en dus weer tijd voor een stedentrip. Dat doen we vaker en dit keer valt de keuze op Reykjavik.
De eerste reactie is: KOUD, maar dat valt voor zo’n noordelijke eiland eigenlijk wel mee. Rond de jaarwisseling is de gemiddelde temperatuur rond de nul graden, en dat is dit jaar niet anders. De verwachting is in de nacht iets onder nul, overdag er iets boven met regelmatig kans op een natte sneeuwbui.

Wat valt er allemaal te doen in Reykjavik? In de stad zijn enkele bezienswaardigheden, en buiten de stad is het meest bekend de Blue Lagoon. Ook het noorderlicht moet goed te zien zijn. Wat we allemaal precies gaan doen – dat zien we wel. Er is in ieder geval niks van tevoren geregeld.
Op tweede kerstdag stappen we in het vliegtuig voor een vlucht van bijna 3 uur naar Reykjavik. De reis verloopt voorspoedig en bij de landing krijgen we de eerste indruk van IJsland. Namelijk: helemaal kaal. Geen huizen geen bomen, alleen rotsachtige grond met een dun laagje sneeuw.
Terwijl Vincent op de koffers wacht ga ik een winkel in om te kijken of we SIM kaarten kunnen scoren van IJsland zodat we goedkoop kunnen internetten met onze telefoons. Dat blijkt zeer eenvoudig, bij de kassa van de winkel liggen Vodafone SIMs; betalen, in je telefoon stoppen en internetten maar. Mooi, er moet wel Ingress gespeeld worden in de stad.
Volgende stap: geld halen. IJsland heeft geen Euro maar IJslandse kronen. 1000 ISK is 7 Euro waard, ofwel elk bedrag delen door 1000 en vermenigvuldigen met 7.

Nu naar Reykjavik zien te komen. Het vliegveld waar we geland zijn ligt op ongeveer 50 km van de stad. Er rijden bussen af en aan om mensen naar de stad te brengen, in een bus kopen we een kaartje en mogen we mee. Het idee is dat je eerst naar een bus terminal wordt gebracht, en daar overstapt op kleinere busje die je uiteindelijk naar je hotel brengt.
De eerste 30 km van de busreis gaat door een rotsig landschap met zo goed als geen bebouwing en helemaal geen bomen of struiken. En het wordt al donker, rond vier uur begint het te schemeren.
Ons hotel blijkt aan een ander vliegveld te liggen dat vlakbij het centrum van Reykjavik ligt. Het veld waar we geland zijn was een militair veld sinds de tweede wereldoorlog maar wordt nu gebruikt voor internationale vluchten, het veld waar ons hotel tegenaan ligt wordt gebruikt voor binnenlandse vluchten.
Het is ongeveer anderhalve kilometer lopen van het hotel naar het centrum van de stad. Dat gaan we dus doen om wat te gaan eten en drinken. Hoe moeilijk kan het zijn om die anderhalve kilometer te lopen. Nou, dat viel zwaar tegen. De dagen voor onze aankomst had het enkele nachten flink gevroren met als gevolg dat de stoepen spek en spek glad waren. Een dikke ijslaag maakten ze zo goed als onbegaanbaar. Al na een paar honderd meter lag ik op de grond, dus toen maar de strategie gewijzigd: lopen midden op straat, dat was wel begaanbaar. Het is niet druk op de weg, dus dat kan wel. Ik heb ook het idee dat men daar wel aan gewend is, de auto’s die er zijn rijden met een grote boog om ons heen.

In de binnenstad zijn de wegen en stoepen wel netjes schoon. Het is tweede kerstdag en de restaurants zien er behoorlijk vol uit. Gaan we nog wel een plekje kunnen vinden? Na wat omzwervingen stappen we een restaurant binnen – op hoop van zegen. En ja, gelukkig, we mogen aanschuiven zonder dat we een reservering hebben. Het is half acht, mooie tijd.

Even later zien we allemaal mensen opstaan en hun jassen aantrekken. Het lijkt wel of iedereen ongeveer tegelijk weer weg gaat. Toen we binnen kwamen waren bijna alle 25 tafels bezet, nog geen half uur later waren het er nog maar 5 en dat is zo gebleven. Men eet hier vroeg blijkbaar.

Stoer als we zijn wandelen we (via een andere route) weer terug naar het hotel waar we ons nog tegoed doen aan een IJslands borreltje.
Onderstaande foto’s zijn niet echt geweldig – het schemerde en dan foto’s maken in een rijdende bus is niet ideaal.

 

Landing op IJsland

  

Busreis vliegveld naar Reykjavik 

  

Busreis vliegveld naar Reykjavik 

  

Busreis vliegveld naar Reykjavik 

  

Randdorpje van Reykjavik 

  

Randdorpje van Reykjavik 

  

Overstappen van grote bus naar kleine busjes

  

Ons hotel zit vol met h0uten figuren.

 

Sneak Preview: Suffragette

suffragetteDe acteurs Carey Mulligan, Helena Bonham Carter, Brendan Gleeson, Anne-Marie Duff, Ben Wishshaw en Meryl Streep als Emmeline Pankhurst spelen de hoofdrollen in Suffragette. Het krachtige drama van Sarah Gavron is de eerste speelfilm over de werkelijke strijders bij de Suffragettes. Dat waren niet de hoogopgeleide vrouwen uit de hoogste klassen, maar de arbeidsters die ervoeren dat hun vreedzame protesten tot niets leidden. De enige kans op verandering die overbleef was radicalisering en geweld. In hun strijd voor gelijke rechten zetten zij alles op het spel: hun banen, hun gezinnen, hun kinderen en hun leven. Maud (Carey Mulligan) was zo’n strijder. Het verhaal van haar gevecht voor vrouwenrechten is meeslepend en schokkend als een thriller; en tegelijkertijd hartverscheurend en inspirerend.

De film Suffragette krijgt van Vincent en van mij een 7. Aardige film over een onderwerp dat verleden tijd lijkt maar bijvoorbeeld in Saudi Arabie nog steeds actueel is.

Sneak Preview: Er Ist Wieder Da

eristwiederdaWat als Hitler vandaag weer op zou duiken? De meest besproken film van het jaar is een bizarre komedie waarin het ondenkbare gebeurt. De Führer is terug. Zeventig jaar na zijn vermeende dood wordt Adolf Hitler wakker naast zijn voormalige bunker, nu ergens in een Berlijnse woonwijk. De oorlog is voorbij, zijn partij is verdwenen en zijn geliefde Eva is er niet om hem gerust te stellen. De Duitse samenleving is zo multicultureel dat hij niets herkent. Maar verrassend genoeg begint Hitler een nieuwe carrière op TV en internet omdat hij als briljante komediant wordt gezien. Ook al is hij wel degelijk de echte en is er niets veranderd aan zijn ideeën… Er Ist Wieder Da (vertaald als ‘Daar is hij weer’) is gebaseerd op de bestseller van Timur Vermes die in meer dan 40 landen uitkwam en maanden op nummer 1 stond in de lijsten van o.a. Der Spiegel en The Times.

De film Er Ist Wieder Da begint hilarisch, maar krijgt in de loop van de film een serieuze tint. Ik geef een 7, Vincent een 7.5.

Sneak Preview: The Program

theprogramHoe kan het dat wielrenner Lance Armstrong (Ben Foster) – geen sterke klimmer – opeens het peloton passeert tijdens bergetappes van de Tour de France? Sportjournalist David Walsh (Chris O’Dowd) staat alleen in zijn verdenkingen. Zijn vragen over dopinggebruik worden door Armstrong fel bestreden. Wil Walsh soms de aandacht afleiden van Livestrong, zijn fonds dat miljoenen binnenhaalde voor kankerbestrijding? Armstrong zelf genas tegen de verwachtingen in van uitgezaaide teelbalkanker voordat hij zeven keer op rij de Tour de France won – een ongeëvenaarde prestatie. Maar de verdenkingen stapelen zich op en in 2012 moet Armstrong toegeven dat hij deelnam aan het meest geavanceerde, professionele en succesvolle dopingprogramma dat de sportwereld ooit zag. Is Armstrong een monster of een man met een grenzeloze wil om te winnen?

Ik vond The Program een interessante film – een kijkje achter de schermen van het wielrennen; een zeven. Vincent wist het allemaal al en geeft een 6-. Koen was voor de gelegenheid mee, en gaf een 6.

Sneak Preview: A Perfect Day

aperfectdayEen groep hulpverleners probeert de watervoorziening van een verlaten gemeenschap in een Bosnisch oorlogsgebied te redden. Nieuwkomer Sophie doet alles om te helpen, ouwe rot in het vak Mambrú wil het liefst naar huis, Katya wil Mambrú, Damir wil dat de oorlog stopt en B… die heeft eigenlijk geen flauw idee wat hij wil. Humor, drama, liefde, gevaar en hoop: het komt allemaal samen op een perfecte dag.

De film A Perfect Day lijkt op een documentaire over hulpverleners in oorlogsgebied. Ik vond het wel aardig, een zeventje, Vincent geeft een 6.5

Sneak Preview: The Gift

thegiftSimon (Jason Bateman) en Robyn (Rebecca Hall) zijn een gelukkig echtpaar met een perfect leven tot ze Gordo (Joel Edgerton), een oud-klasgenoot van Simon, tegen het lijf lopen. De onaangekondigde bezoekjes en mysterieuze cadeautjes van Gordo blijken een dieper luguber geheim te dragen. Robyn gaat op onderzoek uit en langzaam sijpelt een angstaanjagende geschiedenis tussen Gordo en Simon binnen. Wat als het verleden nog niet klaar met je is?

De film The Gift is in het middenstuk erg sterk maar zwakt naar het einde toe iets af. Ik geef een zeven, Vincent geeft een acht.

Sneak Preview: The Paradise Suite

theparadisesuiteThe Paradise Suite is een rauw-poëtische mozaïekvertelling waarin de verschillende personen, die al dan niet vrijwillig in Amsterdam zijn neergestreken, ogenschijnlijk weinig met elkaar gemeen hebben behalve hun buitenlandse afkomst. Maar liefde en vriendschap blijken bindende factoren, die het lot in een harde maatschappij doen kantelen en hoop aan de horizon doen gloren.

De film The Paradise Suite  krijgt een 7.5, ondanks dat het niet echt een film voor mij is. Verschillende verhaallijnen  komen mooi bij elkaar. Geen cijfer van Vincent.

Sneak Preview: Youth

youthLa Giovinezza (Youth) is de nieuwe Engelstalige film van regisseur Paolo Sorrentino, die voor zijn wereldwijde succesfilm La Grande Bellezza de Oscar voor Beste Buitenlandse Film ontving. Michael Caine en Harvey Keitel spelen Fred en Mick, twee oude vrienden die in een luxe resort in de Alpen vertoeven voor een lange rustgevende vakantie. Ze kijken terug op hun veelbewogen leven als respectievelijk componist/dirigent en regisseur, en geven ondertussen op humoristische wijze hun ongezouten mening over de levens van hun kinderen, de jonge studenten in Mick’s schrijversgroepje en de andere hotelgasten. In tegenstelling tot Mick, die nog steeds werkt aan zijn laatste filmscript, is Fred ondertussen gepensioneerd en heeft geen enkel verlangen nog terug te gaan naar zijn muziek. Maar iemand met een hoog aanzien heeft er alles voor onze om de grootmeester nog eenmaal zijn composities te zien dirigeren. La Giovinzezza (Youth) was geselecteerd voor de Official Selection van het Cannes Filmfestival 2015.

De erg trage film Youth krijgt toch nog een 6 dankzij het uitstekende camerawerk. Vincent geeft een 6.5 dankzij de muziek.

Sneak Preview: Black Mass

blackmassIn 1970 zuid Boston overtuigt FBI agent John Connolly (Edgerton) de Ierse gangster Jimmie “Whitey” Bulger (Depp) samen te werken met de FBI om een gemeenschappelijke vijand te elimineren: de Italiaanse maffia. De film vertelt het verhaal van deze onheilige alliantie, die volledig uit de hand loopt, waardoor Whitey de rechtshandhaving kan ontlopen. Hierdoor kan hij steeds meer macht verwerven en groeit uit tot een van de meest meedogenloze en invloedrijke gangsters in de geschiedenis van Boston.

De film Black Mass krijgt een zeven; aardig verhaal en mooie plaatjes uit de jaren ’70 en ’80. Vincent vond het een standaard mafia verhaal en geeft een vijf.

Sneak Preview: Marguerite

margueriteHet is 1921, het begin van de roerige jaren twintig. Op haar kasteel even buiten Parijs geeft Marguerite Dumont een feestje voor muziekliefhebbers. Over de gastvrouw is weinig bekend, behalve dat ze zeer rijk is en haar leven heeft gewijd aan haar passie, muziek. Marguerite zingt. Vol overgave, maar vreselijk vals. De hypocriete gasten geven haar echter een applaus alsof ze de diva is die ze zelf denkt te zijn. Als een jonge, provocerende journalist ook nog eens een lovend artikel over haar schrijft, begint Marguerite echt in haar talent te geloven. Het geeft haar de moed om ondanks de bedenkingen van haar man haar droom te volgen. Geholpen door een oude, excentrieke operazanger bereidt ze zich voor op haar eerste recital voor een groot publiek. Marguerite is losjes gebaseerd op het leven van Florence Foster Jenkins, ’s wereld slechtste sopraan.

De film Marguerite krijgt een zeven; ondanks dat het niet mijn genre is heb ik me toch vermaakt. Vincent geeft een acht.