Thailand 2005: Dag 3

In het centrum bij de rivier ligt het koninklijk paleis en dat is het doel voor vandaag. Met de lijnboot varen we van halte 1 naar halte 8 en blijken vervolgens het paleis niet in te mogen vanwege een of andere ceremonie. Of om het eerlijker te zeggen: het paleis mag je zowiezo niet in en de bijbehorende tempel is tot 2 uur gesloten.

We werden in een tuk-tuk gedirigeerd om tot die tijd 2 andere dingen te bekijken: Wat Saket (een tempel die maar 1x per jaar voor het publiek open is) en een 45 meter hoge Boeddha.
Het hotel had ons gewaarschuwd voor “naughty tuk-tuks”, maar deze zou ons voor 20 bath (40 cent) alles laten zien. Moet kunnen. Maar naast onze reisdoelen werden we ook een sieradenwinkel in gestuurd, bij een kleermaker en bij een duty-free winkel. Daar krijgt hij natuurlijk commissie voor.

Uiteindelijk zijn we dan toch bij het paleis beland, en hebben we daarna de Wat Pho bezocht. Wat Pho is een vriendelijk ogende tempel met onder andere een enorme liggende boeddha; deze tempel ligt naast het paleis en zijn bijbehorende tempel.

Dit was wel weer genoeg sight-seeing voor vandaag in een warm Bangkok met een flets zonnetje. Met de boot terug richting hotel, en vervolgens door naar sauna Babylon.

Lees verder

Thailand 2005: Dag 2

We landen een half uur te vroeg door een flinke puist wind in de rug om 6:45 lokale tijd (tijdverschil is 6 uur). Daarna door het stroperige verkeer in Bangkok naar ons hotel Residence aan de Surawong Road.
Ondanks het plan wakker te blijven zijn we in slaap gevallen, en om een uur of 12 de stad in gegaan.

Het hotel ligt niet al te ver van de rivier, en daar zijn we naar toe gelopen. En vervolgens met een longtail boot 2 uur lang door de kanalen van Bangkok gevaren.
Er zaten nog een paar tussenstops in: bij een slangen- en krokodillenboerderij, een tempel (Wat Arun), en bij een soort museum met drakenboten die vooral voor bepaalde feestelijkheden gebruikt worden.

Bij terugkomst zijn we nog wat gaan wandelen en hebben onze eerste Singha gedronken (Thais bier).
Door de straat van ons hotel verder in te lopen, van de rivier af, kwamen we in een paar straatjes met het homoleven van Bangkok uit. Daar hebben we lekker heet gegeten en hier en daar nog wat gedronken.

Lees verder

Thailand 2005: Dag 1

Het is zo ver, we gaan naar Thailand! Ik ben er al een keer geweest in 2003, maar voor Vincent is het een nieuw vakantieland. We gaan een aantal verschillende plaatsen bezoeken/ en beginnen in Bangkok.

Vandaag is inpak- en reisdag. Pas vanochtend zijn de koffers tevoorschijn gekomen en die waren in rap tempo gevuld; rond half twaalf op de bus/trein naar Schiphol en om 14:25 met China Airlines vlucht CI0066 de lucht in.
Op een schreeuwend kind, en vier rochelende en hoestende oude mannetjes na was het een saaie maar voorspoedige vlucht.
Opvallend was de weinige security checks voor vertrek. Geen lastige vragen, en maar 1x de handbagage gescand.

Lees verder

Film: Flightplan

Het was weer tijd voor een film – het werd Flightplan. Volgens de folder is het een spannende thriller, dus kijken maar.
De film is inderdaad redelijk spannend maar speelt zich af in een niet-bestaand vliegtuigtype, en dat maakte het voor mij allemaal erg irreeel; ik denk dat ik iets teveel van vliegtuigen af weet om dat te negeren.

Een onderhoudende film, maar geen hoogvlieger.

De Kift: Vier voor vier

Jeroen Manders, een vriend van Vincent uit zijn studietijd, gaat optreden in Utrecht, en wel in Tivoli De Helling (er is ook een Tivoli aan de Oude Gracht, dat is een andere). We besloten ernaar toe te gaan, al hadden we werkelijk geen idee wat we konden verwachten – niet van het optreden, en niet van de zaal.

Tivoli is een gezellig klein zaaltje met een podium en alleen maar staanplaatsen voor ik schat zo’n 150 mensen. De zaal wordt onder andere gebruikt voor kleinschalige pop-optredens.

Wij waren er voor een voorstelling van de groep De Kift die de opera Vier voor vier ten tonele brachten. Eigenlijk is Jeroen Manders geen onderdeel van De Kift, maar hij doet wel mee met deze voorstelling.
De voorstelling was, uhm, apart. Inderdaad moderne opera-achtige muziek en zang. Er zat een Nederlandstalig verhaal in, maar helaas kon ik dat niet al te goed volgen. Dat wat ik kon verstaan waren bij tijd en wijle wel erg vreemde en soms grappige teksten.
Duidelijk een voorstelling in de categorie: hardstikke leuk om een keer mee te maken, maar voor mij geen wekelijkse kost…