Thailand 2005: Dag 7

De laatste dag bij de River Kwai. Vincent wilde wel een of ander dagtocht doen, maar dat betekent: 8:00 vertrek (dus veel vroeger opstaan), veel in auto zitten, en 18:00 weer terug waarbij je dan 3 dingen ziet. Op zich best leuk, maar ik had er niet zo’n zin in.
Gelukkig was Vincent wel over te halen om wat anders te gaan doen: fietsen!
Dus lekker uitslapen, en vervolgens de fiets gepakt en de omgeving verkend. Ook zijn we naar het busstation gefietst om te kijken hoe laat de bussen gaan richting Ayutthaya; die blijkt ongeveer elk half uur te gaan. Geen probleem dus.

Per fiets naar de beroemde brug; en die zijn we vervolgens te voet overgestoken. Dat kan en mag hier allemaal zomaar.
Later zijn we per fiets aan de andere kant van de brug beland, en konden we een trein aan horen komen. Die ging stapvoets over de brug om de mensen die per voet de brug aan het oversteken waren de kans te geven van de rails af te gaan en naast de spoorbaan te laten wachten tot hij voorbij was. Zoiets zou in nederland onmogelijk zijn, maar in Thailand gelden hele andere veiligheidsregels dan in Nederland.

Verder rustig aan (het is per slot vakantie), eten bij het hotel, en nog een drankje bij de lege karaoke boten.
Op de terugweg kwamen er fonteintjes water uit de weg omhoog: lekke waterleiding. In het hotel aangekomen bleek dat er nog maar een klein beetje water uit de kraan kwam, en even later helemaal niks meer.

Lees verder

Boek: Steen der wijzen

Het hoort een beetje bij de vakantie: boeken lezen! Omdat ik de laatste 2 Harry Potter films gezien heb en ze leuk vond, was ik erg benieuwd naar de boeken. Dus ik ben begonnen aan boek 1, en die heb ik nu uit.

Een tijdje geleden was ik begonnen aan ‘In de ban van de ring’ van Tolkien, en dat sprak me helemaal niet aan. Ik was er ook niet van overtuigd dat ik Harry Potter leuk zou vinden.
Nou, dat vond ik dus wel! De manier van schrijven is zeer sprekend en beeldend, ik zie gewoon voor me wat er allemaal gebeurt. Gelukkig heb ik deel 2 en 3 ook bij me, dus die zullen ook wel snel uit zijn…

Thailand 2005: Dag 6

De dag begint niet al te vroeg. Lekker rustig aandoen, en vervolgens zijn we richting het oorlogsmuseum (Thailand-Burma Railway Centre, ook wel Death Railway Museum genaamd) gelopen. Daar wordt uitgelegd wat er in de jaren 41 tot 45 gebeurd is met de aanleg van spoorbaan, onder wat voor omstandigheden, en wat de gevolgen voor de arbeiders waren: meer dan 100.000 doden.

Het museum grenst aan de gedenkplaats waar onder andere de Nederlanders, Engelsen en Amerikanen herdacht worden die overleden zijn als arbeider en krijgsgevangene van de Japanners. Voor iedere overledene ligt er een gedenksteen.

Van heel andere orde was het tripje dat werd georganiseerd vanuit ons hotel naar een tijgerschool. Daar worden beesten die in het wild gevangen zijn (niet alleen tijgers) in leven gehouden. De meeste beesten lopen los, alleen de tijgers zitten in kooien. Behalve tussen 1 en 5 ’s middags, dan lopen ze in een vallei los rond onder toeziend oog van een stel bewakers. Onder begeleiding van een bewaker mag je dan zelfs naar ze toe en mag je ze aanraken. Een andere bewaker maakt dan foto’s.
Vincent heeft het aangedurfd.

Toen we ’s avonds terug liepen van de brug naar ons hotel (we hadden bij de brug gegeten) bleken 2 tegenover elkaar gelegen veldjes omgetoverd te zijn tot bioscoop. In beide ‘zalen’ was bijna niemand; het geluid stond belachelijk hard, het was niet uit te staan. Geen idee welke films getoond werden, we zijn snel doorgelopen, vooral vanwege het onuitstaanbare volume. Je zult er maar in de buurt wonen of je hotel hebben…

Verder een rustige avond met wat spelletjes jenga en 4 op een rij bij ons hotel.

Lees verder

Thailand 2005: Dag 5

Vandaag een reisdag: op weg naar Kanchanaburi aan de River Kwai!
De taxichauffeur kon maar moeilijk begrijpen waar wij naar toe wilden. Vervolgens vroeg hij via een tekeningetje of we de bus of treinstation wilden. Hij wees op zijn tekening en zei “poen poen”. Wij zeiden nee, “tsjoek tsjoek”. En dus werden we bij het busstation afgezet.
Met enige moeite en uiteindelijk met het woordenboek erbij snapte hij de we de trein wilden. Poen poen is dus de thaise versie van tsjoek tsjoek.
Toen het volgende probleem: hij wist niet waar het station was! Maar na 2x vragen kwamen we er dan toch.

De 3 uur durende treinreis was hardstikke leuk, je blijft je verbazen. Over de natuur, de mensen, de tempels, de oude techniek, gebrek aan veiligheid en vooral over de hoeveelheid mensen met wie ze de werkzaamheden uitvoeren. 4 man op het perron om een trein te laten vertrekken.

Tijdens de reis naar Kanchanaburi kregen we al vele folders in onze handen gedrukt van hotelletjes bij de rivier, en 1 daarvan kozen we. Het leven is hier veel goedkoper dan in Bangkok, het hotel hier kost een tiende van het hotel in Bangkok…

’s avonds hebben we nog een wandeling gemaakt naar de nachtmarkt en naar de beroemde brug over de rivier. In de boeken had ik al gelezen dat de brug minder indrukwekkend was dan je zou verwachten, en dat is ook zo. Hij is niet erg groot, maar door de historie van de brug en de spoorlijn is het toch bijzonder om hem te zien.

Ook Kanchanaburi is erg op toerisme ingesteld, veel – heel veel bars en restaurants en overal schalt loeihard de muziek. De auto’s en tuktuks van Bangkok zijn vervangen door doorelkaarheen spelende muziek van bars en restaurants.

Lees verder

Thailand 2005: Dag 4

Pas diep in de ochtend gingen de gordijnen open, op de terugweg uit de sauna had het bier rijkelijk gevloeid en dat moest verwerkt worden. Ontbijt ruim gemist, dus maar een brunch ergens onderweg genomen.

Doel voor vandaag is het verkennen van het treinstation vanwaar we morgen gaan vertrekken; de trein vertrekt rond half 2 – een mooie tijd.
Vervolgens nog even de “sky train” en de metro testen. De sky train rijdt een meter of 10 boven de weg, en is een snelle manier om ergens te komen. Alleen rijdt hij in een beperkt gebied van de stad, er zijn 2 lijnen.
De metro kent 1 lijn, en die is nog brandnieuw: in 2003 geopend. En dat kun je zien: alles ziet er keurig en modern uit.

Onderweg kwamen we nog langs een werkelijk gigantisch winkelcentrum: Siam Paragon. Alle grote merken van luxe artikelen staan zeer luxueus uitgestald. De prijzen zijn gewoon westers of nog duurder – zeker niet voor de gewone Thai dus.
Het gebouw is nog niet af, veel merken hebben borden met “Opening soon” staan. Ook komt er nog onder andere een theater in.

Het bezoek aan China Town viel een beetje tegen, we waren blijkbaar te laat want alles was dicht. Wel lekker bij een chinees aan het water gegeten.

Prijsverschillen in Bangkok zijn enorm: het ene moment betaal je 99 Bath voor 2 kopjes koffie (2 euro), het andere moment 49 Bath voor een taxirit van een kwartier. De koffie was een beetje duur dus…

Lees verder