Categoriearchief: Zonder tweets

Marrakesh 2019 – dag 5

De must-sees zijn op, we laten ons vandaag leiden door de grijze Ingress portals die we de afgelopen dagen hebben laten liggen.
Maar eerst ontbijt. Zoals elke dag krijgen we de vraag of we een omelet willen, als je dan vraagt of ze ook wat anders hebben dan is het antwoord ‘nee’. Vincent slaat een keer over, ik geef aan dat ik wel wil. Pech – ik krijg ook geen omelet.
Mocht je je afvragen hoe je met Marokkanen communiceert – ze spreken allemaal Frans omdat Frankrijk van 1912 tot 1956 heerste over Marokko. Allerlei teksten zijn tweetalig – Arabisch en Frans. Daarnaast spreken veel Marokkanen ook wel een woordje Engels, je kunt je altijd verstaanbaar maken.

Eenmaal buiten lopen we eerst weer richting Koutoubia om vervolgens westelijk te gaan lopen. Daar lijken grote parken te liggen met nog wat grijze portals. Het begint goed, maar dan zijn er drie portals waar er niet bij kunnen. Volgens de kaart van Ingress ligt er wel een rotonde in de buurt maar daarvoor moeten er wel een stuk omlopen. Proberen maar.
Blijkt het een groot hotel te zijn, Palace Es Saadi. Bij de oprit staat bewaking, het lijkt erop dat we er niet zomaar naar toe kunnen. Ik vraag toch maar even of we mogen kijken en warempel we mogen doorlopen. De portals zijn nog niet te bereiken, daarvoor moeten we door het hotel heen naar de achtertuin. Er staat weer een bewaker bij de ingang van het hotel inclusief een detectiepoort waar je doorheen moet. Het lijkt erop dat we hier stranden.
Maar nee, als ik vraag of we even binnen mogen kijken krijg ik een brede glimlach, natuurlijk mag dat. De detectiepoort piept als een gek als we met meerdere telefoons en batterijen er doorheen lopen, maar de bewaker blijft glimlachen: geen probleem gewoon doorlopen. Dat laatste was niet nieuw voor ons, we zijn wel vaker door hels piepende poortjes gelopen waarbij de bewaker glimlachend ‘dankjewel’ zei en ons verder liet. Het voelt eerlijk gezegd erg raar als een poortje piept en de bewaker aangeeft dat alles prima in orde is.

Het hotel ziet er zeer luxe uit, in de tuin zie ik meerdere zwembaden met veel mensen eromheen op ligbedden met drankjes bij zich. Een enorm contrast met hoe wij de stad kennen met de smalle stinkende straatjes.
We pakken de portals en lopen vervolgens het complex weer uit. Buiten staat een oerwoud aan brommers, zo te zien is dit hotel goed voor de werkgelegenheid.
Ik vraag mij af hoe duur dit hotel is, ’s avonds kijk ik op booking.com en ben verrast door de prijs: 127 euro per nacht voor 2 personen. Gezien de luxe is dat 3x niks.

Iets verderop ligt een groot terrein met een hele brede weg er doorheen. Aan de oostkant liggen sportvelden, de westkant wordt hard aan gewerkt, dat moet een groot park worden waar je je in de toekomst moet kunnen vermaken. Aan de grote weg ligt een nieuw luxe winkelcentrum, Menara Mall, dat erg westers aan doet. Dit zal ongetwijfeld een uitbreiding worden van de stad voor de rijken en toeristen.
In het winkelcentrum krijgen we een ijsje en daarna wandelen we in noordwestelijke richting langs de brede weg. Aan deze weg staan moderne gebouwen van allerlei banken. Modern in Marokkaanse stijl, ofwel allemaal in een lichtrode kleur.

Het eind van de middag nadert, ik heb wel zin in een biertje. Op dag twee hebben we onderweg koffie gehad bij La Boucherie Marrakech en dat is niet ver van waar we nu zijn.
Na het bier omkleden in het hotel en op naar een Marokkaans restaurant voor een laatste couscous maaltijd. Vincent had al een restaurant op het oog, toen we daar aan kwamen bleek er nog precies één tafel vrij te zijn, en dat is genoeg voor ons. Onverwacht blijken ze ook alcohol te schenken, we moeten even rekenen of we dat nog kunnen betalen met de cash die we nog hebben. Ja dat kan net, al wordt het dan geen toetje.

Onderweg naar huis halen we in een leuk aangekleed zaakje nog een kop koffie van ons laatste geld en dan zit de vakantie er min of meer op. Morgen om 12 uur vliegen we weer richting Nederland.


xsjd68Q
Geduldig wachten

kw8WkL8
Luchtvervuiling

xQv8WpZ
Rijke buurten, zie je ook aan de auto's

WgQvQzJ
Brommers bij het Es Saadi hotel

Bgh44vG
Es Saadi hotel

FQhjF9k
Es Saadi hotel

9qMgxss
Es Saadi hotel

McNDgVS
Es Saadi hotel

5qczFJk
Brommers bij het Es Saadi hotel

QWwvxdb
Grote wandelroute die naar niets leidt. Daar zal in de toekomst nog wel gebouwd gaan worden.

dssGxLq
Atlas gebergte

ZQjPfhM
Groot luxe winkelcentrum

2hLx2Nq
Kerst in het winkelcentrum, dat zie je niet in het oude centrum

B2fFPN5
IJsje

qdJtsGv
GSM antenne vermomd als palmboom

GqM7jnj
Wandelpad

SkdDfDF
Moskee

Pz5K8Z9
De enige katholieke kerk in de stad

qt2Cc3P
De enige katholieke kerk in de stad

GpXHD23
De enige katholieke kerk in de stad

h9Vz3PD
Een agent probeert orde in de chaos te krijgen

jh95qps
Lekker!

TQsL6zW
Porsche bij de oude stad, dat is raar.

CRD9TgN
Poort naar de oude stad

THmVb3H
Omdat het zo mooi is

qjnCmTh
Kruidenplein

29fswpt
Ons avondeten, couscous met rundvlees

gchdBx5
Koffietentje

HrKZSGt
Marrokanen eten op het Jeema El Fna plein

VMbdbRb
Koutoubia met maan; op de voorgrond een groot podium op Jeema El Fna plein

wkdfJKw
Rijen dik voor een populair snack tentje, de straat blokkerend

2TKLgq7
Omdat het zo mooi is

hR3KvGH
Keukengerei

3Bwnq28
Spa in ons hotel

tRFnn4T
Bijna elke portal was oranje (level 0), we hebben het overgrote deel groen gemaakt.



20 kilometer gelopen vandaag.

Marrakesh – dag 4

Elke ochtend als we de kleren erbij pakken komt de lucht van de vorige dag ons tegemoed. Overal staat men buiten eten klaar te maken, in openlucht maar ook in overdekte straatjes, er hangt in de middag en avond continu een rooklucht vermengd met uitlaatgassen van de continue stroom brommers. De rooklucht gaat in je kleren zitten en dat ruik je dus de volgende dag weer.
Aan het begin van de dag is de luchtkwaliteit te doen maar hoe later op de dag hoe erger. En de verkopers in de smalle straatjes zitten daar dus de hele dag in. Elke dag.

Rond 12 uur lopen we in korte broek en T-shirt de deur uit, het wordt alweer 25 graden en dat is vijf graden boven normaal voor deze tijd van het jaar. Daar heb ik geen moeite mee.

We gaan vanuit het hotel gezien de andere kant op, niet richting noordwest zoals afgelopen dagen maar richting zuiden waar oude paleizen te vinden zijn, twee daarvan zijn must-sees. We laten portals de route bepalen en zo komen we onverwacht eerst bij een grote joodse begraafplaats. Je moet entree betalen, maar dat is het zeker waard, het is een groot gebied vol met witte graven en op de achtergrond het Atlasgebergte. Indrukwekkend.

We komen bij het Bahia paleis, het is gewoon open ondanks een opmerking van een bewaker op een hoek van het paleis. Kaartje kopen en naar binnen. Het is een enorme verzameling kamers, kamertjes en tuinen, gelukkig wijzen bordjes de looproute aan anders was je compleet verdwaald. Alles ziet er keurig onderhouden uit, plafonds zijn vaak zeer kunstig bewerkt.

Net buiten het paleis kun je op een dakterras koffie met koekjes krijgen. We krijgen een tafel toegewezen maar als bij het bestellen blijkt dat we niet willen eten worden we verjaagd naar een tafeltje verderop. Vooruit dan maar.

Het volgende paleis, El Badi, is een ruïne en wordt bewoond door een aardig aantal ooievaars. Na weer een kaartje kopen blijkt, aan het oppervlak van de ruïnes te zien, dat het een enorm paleis geweest moet zijn. Ook dit is indrukwekkend.

Overal zie je mannetjes met een kar vol sinaasappels en passievruchten en ik lust wel zo’n beker vol passie. We laten zo’n mannetje een hele hoop passievruchten uitpersen zodat wij kunnen genieten van het verse vruchtensap.

Als laatste komen we bij Saadi tombes, die dateren uit de 16e eeuw en zijn in 1917 gerestaureerd. In het mausoleum liggen 4476 leden van 60 generaties van de Saadi-familie.
Ook hier weer kaartjes kopen en er ligt een waarschuwing op de toonbank – er staat een lange rij voor de tombes. We wagen het erop. Achteraf gezien misschien niet zo’n goed idee, we staan zeker wel een uur in de rij en dat waren de tombes niet echt waard.

We lopen richting het park bij de Koutoubia, daar zijn nog een hoop grijze portals te pakken; daarna langzamerhand richting hotel. We komen langs de straat met heel veel geldautomaten en gaan naar ‘onze’ bank in de hoop dat we het saldo op kunnen vragen. Er blijkt nog 535 Dirham op te staan, we nemen 500 op (kan alleen in veelvoud van 100). Het lijkt ons niet genoeg en pinnen van eigen rekening 1000 Dirham (97 euro) bij.

We hebben afgelopen dagen drie zeer populaire snack-gelegenheden gezien, natuurlijk in de smalle straatjes. Zonet kwamen we weer langs zo’n tentje, de mensen staan een paar rijen dik te wachten op hun beurt met als gevolg dat de straat bijna helemaal geblokkeerd wordt. Beide kanten op staat een file van wandelaars, fietsers en brommers…

Na omkleden in het hotel gaan we naar bar restaurant Kosy-bar, dat zit tussen de paleizen waar we vandaag geweest zijn. Lekker visje gegeten onder het genot van een glaasje wijn.
We willen ergens anders nog wat koffie drinken, dat doen we bij Café Kessabine – daar waar we de eerste avond gegeten hebben.

Er waren veel mooie dingen te zien, ik heb vandaag maar liefst 154 foto’s gemaakt. De mooisten daarvan staan hieronder.


FvKGftK
Ontbijt

7cJVbSr
Poort ergens naar toe

SgNQKN6
De muren in dit deel zijn wat lichter van kleur

9TFzf8j
Poort ergens naar toe

Jwtr6g7
Joodse begraafplaats. Bij het verlaten moesten we van de jonges de handen wassen. En vervolgens wilden ze geld.

bDvp5Mt
Joodse begraafplaats

nBpCv6B
Joodse begraafplaats

7cvjfHw
Joodse begraafplaats

JHwhFMX
Joodse begraafplaats met Atlas gebergte op de achtergrond

CVb5zgB
Joodse begraafplaats

JD44GbW
Ingang van het Bahia paleis

bvqtMbj
Bahia paleis

NsM4dKQ
Bahia paleis

9WW5M8q
Bahia paleis

h4czZK8
Bahia paleis

LPnNmft
Bahia paleis

CcGZ59q
Bahia paleis

nvwtRhg
Bahia paleis

gBCwLw9
Bahia paleis

Xtg7xHr
Restaurant bij het Bahia paleis

gzcPL7F
Restaurant bij het Bahia paleis

b2Lhpxm
Kleurrijk

bD8vhBs
Marrokaanse vlaggen

JB6hrkP
Plein met winkels en restaurants tussen de paleizen

2NVL853
El Badi paleis

2VfbKvQ
Buitenkant El Badi paleis

6Z3MfZ8
El Badi paleis

N5gWS3g
El Badi paleis

JKkkPF6
El Badi paleis

rZWLpGh
El Badi paleis

DW4XXB2
El Badi paleis

KvNB5Xw
Luchtvervuiling boven de stad

f2pQmSB
El Badi paleis

KPnBdJB
El Badi paleis met Atlas gebergte

2xqrKHF
Het blijft mooi

8vgGBJL
Passievruchtsap

fCdqKQH
Saadi tombes

crqQrhN
Saadi tombes

3CpLDzZ
Saadi tombes

GnGzdvF
Saadi tombes

wZZQbDt
Koutoubia moskee op de achtergrond



16 kilometer gelopen vandaag.

Marrakesh 2019 – dag 3

We willen vandaag naar het station van de stad wandelen.
Maar eerst rustig uitslapen, wachten tot het buiten een fatsoenlijke temperatuur is.

Elke ochtend om 7:00 uur worden we wakker gezongen, gezang dat van een aantal moskeeën in de buurt komt. Ze zingen allemaal wat anders en lekker door elkaar. In de middag en avond gebeurt het ook nog een paar keer, ik kan geen regelmaat in de tijden ontdekken.
Het volume en de tijdsduur vallen me mee, het is niet oorverdovend en na een paar minuten is het alweer voorbij.

Na het ontbijt, min of meer hetzelfde eten als gisteren, gaan we op stap richting het station. Volgens Google Maps is het 55 minuten lopen maar daar gaan we veel langer over doen want we moeten een hoop portals groen maken onderweg.

Eerst komen we langs het Cyber Park Arsat Moulay Abdelsalam, dat hadden we gisteren ook al gezien maar dat hebben we links laten liggen. Het is een mooi aangelegd park, het heeft alleen niks met Cyber te maken behalve dan dat het gesponsord wordt door Maroc Telecom.
Dan lopen we weer in het nieuwe gedeelte van Marrakesh, grote brede straten met veel winkels. Bij La Poste nemen we een bakje koffie en vervolgen onze weg via grijze portals richting treinstation. We komen weer door een groot park, El Harti, en vervolgens op een grote boulevard met veel verkeer. Op een kruising met twee zebrapaden staan maar liefst vier agenten de voetgangers te helpen levend de weg over te komen.

Rond drie uur zijn we dan eindelijk bij het station. Het is behoorlijk modern, het past bij dit deel van de stad. Er staan voor de rest van de dag maar liefst drie vertrekkende treinen aangekondigd – het is er iets minder druk dan op CS Utrecht geloof ik.

Via een andere route komen we weer bij La Poste in de buurt, er is iets verderop nog een grijze portal en als we daar aankomen blijkt er een stalletje met schepijs te staan, wat vervelend! En met bijzondere smaken, Marokkaans en oriëntaals. Lekker!
Hier is ook een modern winkelcentrum, we lopen er even doorheen maar naar onze maatstaven is het niet echt bijzonder.

Op de terugweg naar het hotel komen we nog langs een must-see, de Ben Youssef Medersa koran school. Daar hebben we niks van kunnen zien omdat die gerenoveerd wordt.

Omkleden in het hotel en op zoek naar een restaurant dat Vincent op de terugweg gespot had. Hij vindt het nog terug ook door de wirwar van straatjes en kwart voor acht stappen we naar binnen. Blijken we de eersten te zijn, het was ons al eerder opgevallen dat Marokkanen late eters zijn. Om half negen zit de tent helemaal vol.
Wijn gaat per fles. Vooruit dan maar.

Ook hier betalen we met de pinpas. Hoeveel zou er nog op staan?


85DsM8K
Marrokaanse shoarma

9HrbwJw
Marrokaanse vlaggen

N8J8mKb
Cyber park

2JZbzMk
Cyber park

fws5pss
Cyber park

st4zPT5
Cyber park

74Csjvm
Wandelpad in het midden van de weg

xDSh69m
De nieuwe moderne buurten

GJjbKf7
Treinstation

cTqcjpz
Treinstation

nQ8JTVt
Treinstation

fncNRR5
Muurschildering

hGPWJ8z
Mobiele bernzinepomp. Benzine en diesel zijn ongeveer 1 euro per liter

nX7cPXk
Achter deze poort begint de oude stad weer met de smalle straatjes

kF3cKc6
Je moet er van houden

BMFbztL
Roken maar.

fwqrC2S
Levende kippen te koop

NCGB896
Vishandel

bd92r93
Kiphandel

SjtvHZc
Kruidenhandel

fncwPGH
Het past maar net

Jxzt4B9
Bezoekje aan Souk

RTgVWMz
De muur om de oude stad

MJQ7v4Z
Smalle steegjes

BvJcw4K
Mooi kleurrijk



21 kilometer gelopen vandaag.

Marrakesh 2019 – dag 2

We ontbijten in het hotel, je gaat aan een tafeltje zitten en er wordt een compleet ontbijt voor je neergezet. Tafels en stoelen zijn niet echt comfortabel, de tafels zijn te laag om je knieën kwijt te kunnen, stoelen zijn meer om in achterover te hangen. Niet alleen in het hotel, we zien het regelmatig in Marrakesh.
Het ontbijt is verder prima.

Tegen het middaguur zijn we klaar om de stad in te trekken, een van de redenen om zo lang te wachten is de temperatuur, in de ochtend is het ongeveer 6 graden en om 12 uur zo’n 20 graden. Kunnen we in korte broek en T-shirt de deur uit.

We lopen weer naar het Jemaa El Fna plein. Zo druk als de smalle straatjes er naar toe gisteren waren, zo rustig is het nu. Het is vrijdag – een islamitische zondag, misschien komt het daar door. Op het plein zelf is al wel veel te doen. Er wordt muziek gemaakt en er wordt van alles verkocht, net als gisteravond, alleen was er gisteravond veel meer te doen en was het veel drukker.

Meestal gaan we Ingress banners lopen in een vreemde stad, maar die zijn hier niet. Ook de hoeveelheid portals valt een beetje tegen en velen zijn grijs. Er wordt hier kennelijk niet veel gespeeld. Een goede reden voor ons om de stad helemaal groen te maken en onderweg bezienswaardigheden te bezoeken.

Vincent heeft de Rough Guide van Marokko gekocht, daar staan 8 must-sees in. De eerste hebben we al, het Jemaa El Fna plein. Vandaag lopen we langs drie anderen – de moskee Koutoubia, de Majorelle tuin en de Souk.
De Koutoubia is een prachtig onderhouden grote moskee met een grote minaret eraan vast. Volgens mij mogen alleen moslims naar binnen, we proberen het maar niet.

Na Koutoubia lopen we door naar Jardin Majorelle, een botanische tuin aangelegd door Jaques Majorelle in de twintiger jaren in de vorige eeuw. De tuin ligt in het nieuwe deel van Marrakesh en dat merk je. Alles ziet er een stuk moderner uit, geen smalle straatjes met kleine handelaars maar grote wegen met winkels en restaurants waar ook alcohol geschonken wordt. Het is ook allemaal een stuk prijziger.
We moeten in de rij voor een kaartje en wandelen daarna door de inderdaad schitterende tuinen. Opvallend is een Yves Saint Laurant gedenksteen voor hem en zijn echtgenoot Pierre Berge in de tuin – Yves is hier jaren lang eigenaar van geweest tot zijn overlijden in 2008.

Op de terugweg komen we langs een parkeerterrein dat helemaal vol staat met taxi’s, het is een transfer punt voor mensen die op doorreis zijn naar een plaats in de omgeving. Openbaar vervoer rijdt er niet dus moet je met een taxi verder.

Al snel zijn we weer in de oude stad. De Souk is een deel met heel veel smalle straatjes met alleen maar winkeltjes, het is een wirwar waar je enorm kunt verdwalen. Gelukkig hebben we tegenwoordig Google Maps, maar dan nog kun je je flink vergissen. Een paar keer deze vakantie moeten we terug omdat we in een doodlopende weg staan.
Onvoorstelbaar is dat overal brommers door de straatjes rijden, en waar het breed genoeg is zie je ook regelmatig paard en wagen. Ongelooflijk dat hier niet constant ongelukken gebeuren.

Terug naar het hotel om om te kleden, vanavond ergens aan het plein eten op een plek waar ook wijn en bier te krijgen is. Vincent was eerder vandaag aangesproken door iemand van het restaurant en het lijkt ons wel wat. Maar helaas, het restaurant zit vol, wel is men zo aardig om iemand met ons op pad te sturen naar een ander restaurant-met-bier-en-wijn. We geven de jongen een tip en zitten in restaurant L’Oriental op het dakterras met uitzicht op de continue verkeerschaos. De hele avond zien we een paar agenten regelmatig op hun fluitjes blazen, maar dat verandert niks aan de chaos.

Dan blijkt dat je niks kan kiezen in dit restaurant, er is een vast menu met te veel gangen. En nog prijzig ook voor Marokkaanse begrippen, 25 euro per persoon. We zitten al aan het bier, wat nu? We blijven zitten. Het eten is best lekker maar met 4 gangen wel veel.
Er komt een buikdanseres het dakterras op, ze verleidt een aantal gasten om met haar te dansen. Ook Vincent komt aan de beurt – veel gasten draaien zich om, om te zien hoe Vincent de show steelt.
Betalen doen we met de pinpas die we kregen op het vliegveld – het werkt!

Ik heb me vergist in de temperatuur, een T-shirt en vest was niet voldoende. Morgen meer kleren aan en misschien beter om binnen te eten.

Terug in het hotel maken we de fles ‘rode’ wijn op.


Nr5M9Pp
Een van de zithoeken waar je kan ontbijten. Waar moet je je knieeen kwijt?

kG7KXxL
Peper en zout

gPkxrwF
Slot op onze hotelkamer

JRFdrrN
Onze kamer is achter de linker muur

QMx9TL7
Straatje waar de hoofdingang van het hotel aan ligt

7mk8x5F
Zijstraat van ons hotel

fmG2ZPc
Brommer rijden moet je jong leren

KkNF4zF
Veel paard en wagen gezien

ZxqzD55
Ook in nauwe straatjes

JVDzZ9p
De berber markt

Z9Zwg64
Brommerparkeerplaats

bb9w7zs
Typisch winkeltje met grote bussen kruiden

2tWfWxT
De koutoubia moskee

k9JGvNF
De koutoubia moskee

5CdqtW4
De koutoubia moskee

LX2bwPd
Brommers, brommers...

JnWnm9g
Majorelle tuin

WS6WTKL
Majorelle tuin

HdrHV5Q
Majorelle tuin

2PvKzX2
Majorelle tuin

fgL85Jb
Vele vele fruitstalletjes

dRmTPKh
Souk winkelstraatjes

7W89zFW
Met brommers natuurlijk

X6pNCj9
Theepot nodig? Deze winkel is even dicht, dat zie je aan de metalen staaf op het krukje

tTWXqPk
Slippers

WnZPFxK
Broodwinkel

8zsnrVS
Snacks

V4JkvDC
Deze mag niks zien

hfCFrmg
Fruit



17 kilometer gelopen vandaag.

Pieterpad: Vorden – Zelhem – Braamt – Millingen aan de Rijn

Het eerste helft van dit jaar hebben we de helft van het Pieterpad gelopen, het lijkt dan logisch dat we in het tweede deel van het jaar dan ook de tweede helft gaan doen.
Helaas gaat dat niet lukken, Vincent moet vaak zingen in de weekends en ook ik heb een en ander al gepland staan. We mogen blij zijn als we nog één keer kunnen dit jaar. Tot ik bedacht dat we kort na onze cruise en voordat het drukke leven in september begint nog een keer extra kunnen:  het laatste weekeinde van augustus.

Dus de wandelschoenen tevoorschijn gehaald, en zeer weinig kleding mee in de rugzakken omdat de temperatuur tot boven de 30 graden dreigt op te lopen.

De drie etappes (nummers 14, 16 en 16 van de 27): vrijdag Vorden – Zelhem (18 km), zaterdag Zelhem – Braamt (18 km), zondag Braamt – Millingen aan de Rijn (24 km).



Vorden – Zelhem

Eerst moeten we in Vorden zien te komen. Dat doen we met de trein, eerst naar Zutphen en daar overstappen op de boemel naar Vorden. Daar beginnen we met wat eigenlijk het laatste stukje is van de vorige keer. De vorige etappe had moeten eindigen bij het kasteel Vorden maar omdat de route langs het station liep hebben we het laatste stukje gelaten voor wat het was.

Dus nu op naar kasteel Vorden; daar hebben ze ook koffie met wat lekkers dus voordat de officiële route begint van vandaag kunnen we eerst even bijkomen van het stukje station – kasteel Vorden. De route loopt vandaag grotendeels door bossen, ondanks dat het een zonnige dag is, is insmeren met zonnebrand niet echt nodig.
Onderweg eten we een ijsje bij rustpunt De Lindesche Molen, zo’n onbemande plek waar je vanalles kan krijgen door wat geld in een kluisje te stoppen. Op dit rustpunt stond dus een vriezer met allerlei ijsjes erin voor 2.45 per stuk. We hebben een briefje van vijf in de kluis gestopt.
En dan komen we in het eindpunt van vandaag aan, Zelhem. We eindigen bij cafe restaurant Het Witte Paard, tijd voor bier.

Maar dan zijn we er nog niet.
Het is vakantietijd, en Vincent heeft pas kort geleden de overnachtingen van dit weekeinde geregeld. Bij booking.com was niks meer te vinden, via AirBnB vond hij Wijngaard um D’n Olden Smid. Maar nu blijkt die B&B ver van het dorp Zelhem te liggen in het buurtschap Keijenborg. Vijf kilometer verderop. Shit.
Maar wij zijn stoer, na het bier staan we gewoon weer op en lopen de vijf kilometer naar de B&B.

Vlakbij de B&B ligt pannenkoekenhuis Coen Evers, daar maar even een lekkere pannenkoek naar binnen gewerkt met ijsbuffet na.

Omdat de B&B bij een wijngaard hoort krijgen we er een flesje wijn (genaamd Gezelschap) bij de overnachting. Ik vind het geen geweldige wijn, Vincent vindt hem wel ok.

Kasteel Vorden

Bloeiende hei

De Lindesche Molen

Rustpunt bij De Lindesche Molen

Flesje wijn bij de B&B

Ons verblijf

De wijngaard

Zelhem – Braamt

De B&B zit in een gebouw achter het hoofdgebouw aan de weg. We worden voor het ontbijt verwacht in de gelagkamer in het hoofdgebouw, daar wacht ons een uitstekend ontbijt (eerlijk gezegd is dat altijd erg goed geregeld bij B&B’s). Daarna douchen, inpakken en enigszins op tijd op stap want het wordt vandaag zeker 30 graden. Er zijn op dit stuk weinig bossen dus flink insmeren voor we de weg op gaan.

Eerst weer 5 km terug lopen naar Zelhem om het Pieterpad weer op te pikken. Dan nog even koffie bij Het Witte Paard – waar we gisteren geëindigd zijn.
Er zijn inderdaad weinig bossen, maar het overgrote deel van de route lopen we onder bomen die langs de weg staan, best lekker eerlijk gezegd.
Onderweg lunchen we bij Kasteel Slangenburg, die hebben een speciaal Pieterpad menu (soep van de dag + een tosti), ik ga ervoor, Vincent houdt het bij een tosti. Op het toilet de flesjes water bijvullen, er moet onderweg goed gedronken worden.

Bij het plaatsje Warm vinden we nog een rustpunt, de slechtste tot nu toe. Er staan een paar flessen water die bijna op zijn, een beetje ranja en dan heb je het wel ongeveer gehad. We drinken wat van het water en de ranja en betalen er wat voor; even bijkomen en weer verder.

De route eindigt in Braamt bij B&B Kadushi, en dat ligt voor de verandering precies op de route. Dus ingecheckt, biertje gedronken, en nu wil ik wat eten en drinken bij ‘T Witte Huus dat naast de B&B ligt. Als we daar aankomen blijkt het dicht te zijn, ondanks dat op de deur ‘Open’ staat. Wel hoor ik geluid binnen, wie weet is het een besloten feestje. Ik baal, moeten we nou weer een eind lopen voor eten?
Wat nu? Google erbij gehaald en kijken of er nog open restaurants in de buurt zijn. We vinden er een, Timber’s Restaurant, helaas wel weer 20 minuten lopen. Vooruit dan maar weer.
Dan blijkt dat het restaurant op het terrein Landal Stroombroek ligt met wat kleine ingangen hier en daar waar Google geen rekening mee houdt. We kunnen dus al snel binnendoor steken naar het restaurant waar we buiten een tafeltje kunnen uitzoeken. Het eten is prima.

Een DJ is ondertussen zijn spullen aan het installeren op het podium niet ver van onze tafel. Alstie maar niet teveel lawaai gaat maken.
Om 7 uur ’s avonds begint hij – het blijkt een kindershow te worden en dat doet hij erg goed. Binnen de kortste keren heeft hij een hele berg kinderen bij elkaar gekregen die allemaal lekker staan de dansen en springen op zijn muziek. Hij kent alle liedjes en dansjes die de kinderen ook kennen en maakt er een leuk feestje van. Het was voor ons leuk entertainment.

Klompjesbrood

Kasteel Slangenburg

Kasteel Slangenburg

Sluis De Pol Etten

 

Vissentrap

Te koop.

Het was warm in Warm

 

Braamt – Millingen aan de Rijn

Er is weer veel teveel ontbijt voor ons. We mogen, als we dat willen, de rest van het ontbijt in zakjes doen en meenemen. Onze gewoonte is om een stuk te gaan lopen, en dan onderweg wat lekkers te eten, en dat gaan we nu ook doen. We slaan het aanbod af.

De route vandaag bestaat uit twee stukken: de eerste 12 kilometer lopen we in het Bergherbos, lekker onder de bomen dus. Het gaat nogal op en neer in het bos, het is behoorlijk zweten als je moet klimmen. De temperatuur loopt al snel richting 30 graden. In het bos staat een uitkijktoren, Uitkijktoren Montferland, we zijn er nou toch, dus die beklimmen we ook nog maar even. Je kijkt hier over de bossen heen en kunt zelfs Arnhem zien liggen.

De laatste kilometers in het bos gaan door Duitsland, hier loopt een smalle strook Duitsland waar we dus niet omheen maar doorheen wandelen. Er is ook een pannenkoekenrestaurant genaamd Pannekoekhuys waar we niet aan de pannenkoeken gaan maar aan koffie met appeltaart. Hier vandaan is het nog maar een klein stukje bos, dus hier maar flink insmeren voor we verder gaan. En flink wat kraanwater naar binnen tanken en flesjes vullen.

Eenmaal buiten het bos komen we als snel bij het plaatsje Spijk, dit is de plek waar de Rijn Nederland binnen komt (niet bij Lobith zoals ons allemaal verteld wordt). Langs de Rijn en door de uiterwaarden wandelen we richting het plaatsje Tolkamer waar we een restaurant, Villa Copera, op de route vinden voor een ijsje. Het is ondertussen 32 graden, dus dat ijsje mocht wel.
Dan is het niet zo ver meer naar het pontje over de Rijn die ons naar Millingen aan de Rijn gaat brengen. Volgens de dienstregeling moeten we een minuut of 20 wachten in de brandende zon voordat we kunnen oversteken, gelukkig trekt de boot zich niks van de dienstregeling aan en vaart gewoon continu heen en weer. Dus binnen enkele minuten staan we op de boot, en weer enkele minuten later staan we aan de overkant. Dan nog 10 minuten lopen tot het einde van de route van vandaag.

We ploffen neer in Café De Taverne om het vocht aan te vullen, de bushalte waar we op moeten stappen om thuis te komen ligt ongeveer tegen het terras. De bus gaat 1x per uur, we nemen die van vijf over zes naar Nijmegen, dan met de trein naar Utrecht waar we rond acht uur ’s avonds aankomen.

En daarmee zit er weer een weekend Pieterpad op.

Steile paden in het bos

De uitkijktoren

In het Pannekoekhuys

Bewijs dat we in Millingen zijn