Vincent begint de dag weer met een dansles, de jive is het vandaag. Daarna mag hij weer bladzijden omslaan bij een optreden van de pianist James, net als enkele dagen geleden. Sauna en Friends of Dorothy completeren zijn dag.

Ik begin met sporten in de gym en stort me daarna op de vliegtheorie die ik wil gaan doen voor de instructeursopleiding. De klok is weer een uur vooruit (we zitten nu op IJsland tijd, twee uur achter op Nederland) gezet en het is alweer rond 1 uur in de middag voordat ik begin. Eerst studeren in de Garden Lounge, maar daar gaat een muziekquiz beginnen. Dan even naar de Queens Room, dan naar Coffee Carintha maar daar begint ook een activiteit. Op naar de Commodore Club, daar kan ik even rustig studeren tot een viertal mensen naast me erg gezellig worden. Op naar de Lido, ook dat gaat maar kort goed, plotseling wordt muziek aangezet. Terug naar de Garden Lounge, hier zit ik een tijdje tot mensen naast me een spelletje beginnen te spelen. Uiteindelijk weer naar de Coffee Carintha waar ik tot na zessen blijf zitten. Ondanks het vele verhuizen heb ik toch een hoop kunnen doen, ik heb flink voortgang geboekt.

Hierdoor heb ik wel Friends of Dorothy gemist, komt morgen wel weer.

Het is weer gala avond, de stropdas en vlinderstrik komen weer tevoorschijn. Bij het eten blijken Merv en Julie weer afwezig, we vermoeden weer zeeziekte. Misschien is een cruise niet zo handig als je snel zeeziek bent.

In het theater zien we weer de dansers en zangers met een ‘Tribute to soul and swing’ en Glenn MacNamara, de Frank Sinatra zanger, het valt op dat het theater lang niet vol zit. Ook daarna in de diverse bars op het schip is het vreselijk rustig. In de Golden Lion Bar is een karaoke entertainer bezig met een publiek van welgeteld 7 personen – met ons er bij.

En dat op gala avond.

Vakanties – NY-UK 2019 – Dag 12

 

We beginnen de dag beide sportief, beide gaan we hardlopen op dek drie. Het is best wel fris, we varen tussen Canada en IJsland in de buurt van Groenland en het is buiten elf graden. Na het sporten duiken we beide de sauna in – na elkaar want ik ben langer met hardlopen bezig dan Vincent.

Het blijkt met de sauna wat anders te werken dan we dachten, gisteren heeft Vincent een dagpas geregeld voor 35 dollar voor sauna & spa, maar naar nu blijkt is de sauna gratis en moet je voor de spa betalen. De spa bestaat uit een stoomcabine,  verwarmde luie stoelen en een rust gedeelte – en je moet zwemkleding aan. De sauna zit in de heren kleedkamer en is gewoon gratis te gebruiken, wat mij betreft is dat goed genoeg.

De klok gaat om twaalf uur weer een uur vooruit, het verschil met Nederland is nu nog 3 uur.

Om twee uur ’s middags ga ik naar de film Bohemian Rapsody in het theater. Ik had de film al een keer gezien en vond hem zo leuk dat ik hem nog wel een keer wilde zien.

Vincent heeft weer koorrepetitie, op 7 augustus is het optreden.

En dan is het alweer tijd voor Friends of Dorothy, eten en de show in het theater.

Julie, een van onze tafelgenoten, bleek gisteravond zeeziek geworden te zijn en te laat haar pilletjes ingenomen te hebben, daarom waren zij gisteren ook niet in restaurant Britannia en hebben Francis en Brian samen aan de zespersoons tafel gezeten. Zielig.

De show in het theater vond ik erg leuk, een high-energy performer die op eigen wijze allerlei instrumenten, zelfs een looprekje, bespeelt en er een verhaaltje bij vertelt.

Vakanties – NY-UK 2019 – Dag 11

 

We krijgen nu drie zeedagen achter elkaar, dit is wat ik graag wilde, tijd voor mezelf. Dat valt natuurlijk weer tegen, de dag is om voor ik boe of ba kan zeggen. Sporten in de sportschool, studeren en verhaaltjes schrijven over deze vakantie en dan is het alweer tijd voor Friends of Dorothy.

Vincent vult de dag met een les basisstappen Quick Step, de koorrepetitie, het 2e klassieke concert (dit keer zonder omslaan) en lezen in de Spa.

Ook is het tijd voor de was, bij het inpakken van de koffers thuis hadden we er al rekening mee gehouden dat ergens halverwege de vakantie een en ander gewassen moest worden, vandaag dus dan maar. Er zijn wasmachines aan boord maar die zijn meestal bezet, bovendien is het vakantie toch? Dus maar ingeleverd bij onze vaste kamerverzorger Jonamar en de kosten voor lief nemen.

Tijdens de Dorothy bijeenkomst hoor ik iemand praten over een cruise rond de wereld, dat duurt ongeveer honderd dagen. Dat is wel een heel gaaf idee. Later vertel ik dit aan Vincent, hem lijkt het idee ook wel leuk om een trip rond de wereld te maken, al is 100 dagen wel lang.

Het is weer gala avond maar daar hebben we niet zoveel zin in. In restaurant Lido mag je altijd eten in de kleding die je maar wilt dus dat hebben we maar een keer gedaan. Het is niet a la carte zoals in Britannia maar een lopend buffet, en daar is in Lido niks mis mee – sterker het eten is beter dan we verwacht hadden.

We kregen ook nog even bezoek van een oudere vrouw uit Londen, geboren in Slowakije, die erg verlegen zat om een praatje. Prima.

Na het eten nog even naar het theater voor een dans- en muziekshow. Dat was wel een beetje illegaal want volgens mij was galakleding vereist, ook al stond dat niet expliciet aangeven. Nou ja, we zijn niet weggestuurd.

Ik ben weer een dag los van het internet geweest, kijken of ik het die volle drie dagen vol houd.

Vakanties – NY-UK 2019 – Dag 10

 

Vandaag gaan we weer van boord, we zijn bij St. John’s aangekomen, een plaatsje op New Foundland in Canada. Het plaatsje is een stuk kleiner dan Halifax, en heeft een veel leukere uitstraling. Huisjes zijn in fleurige kleuren geverfd. Er is behoorlijk wat hoogteverschil, flink klimmen dus hier en daar. Ook voor de mensen die meededen aan de charity run waarin we tijdens onze wandeling terecht kwamen. Vanwege de afzettingen moeten we omlopen om onze dagelijkse koffie en taart te bereiken. We doen zoals gebruikelijk een Ingress banner om de stad te verkennen en lopen vervolgens weer een stuk naar boven in de stad in de hoop een mooie foto van onze cruiseboot te maken. Dat lukt niet echt omdat ongeveer alles bebouwd is, wil lukt het om een ijsje te scoren en beneden bij de haven weer een biertje te drinken.

Anderen doen mee met georganiseerde tochten die je van tevoren kunt boeken.
Achteraf, terug op de boot, horen we dat er ook een leuke wandeling mogelijk was naar Signal Hill, een heuvel aan de rand van het stadje waarbij je een mooi uitzicht krijgt. De volgende keer dan maar als we hier weer zijn.

Het is voor het eerst dat de Queen Elizabeth 2 aanmeert in dit stadje; de ingang vanaf de zee is zeer smal en de kapitein vertelde dat ze wel wat gekke bewegingen moesten maken om daar doorheen te komen. Toen we weer vertrokken zag ik inderdaad dat de boot wat vreemde capriolen maakte om zich te positioneren voor de smalle doorgang, met de neus naar de doorgang, en dan de kont van de boot zodanig draaien dat we daarna rechtuit door de smalle doorgang weg konden varen. Gelukkig kunnen dit soort cruiseschepen allerlei gekke bewegingen in het water maken, inclusief zijdelings varen. Dat laatste doen ze regelmatig om aan te leggen of te vertrekken van een kade.

De rest van de dag is standaard: op bezoek bij de Friends of Dorothy in de Commodore Club, eten met ons standaardgezelschap in restaurant Britannia, en een bezoek aan het theater.
De voorstelling in het theater wordt dit keer verzorgd door de vaste band samen met een zanger Greg McNamara die liedjes van Frank Sinatra en gelijken ten gehore brengt. Hij kan echt uitstekend zingen, maar het is niet echt mijn genre. Na twee nummers heb ik er eigenlijk wel genoeg van; Vincent vindt het wel leuk.

Vakanties – NY-UK 2019 – Dag 09

Eergisteren heeft Vincent hardgelopen op de boot, vandaag is het mijn beurt. Op dek 3 mag je buitenom hardlopen, maar gezien de leeftijd van de meeste passagiers is dat vooral wandelen. Vincent waarschuwde mij er al voor en inderdaad is het vreselijk slalommen. Ik hou het zo’n anderhalf uur vol, ongeveer 23 rondjes om de boot.

Vincent heeft een belangrijke taak vandaag. Hij is gevraagd de blaadjes om te slaan bij het klassieke concert van pianist en sopraan. Dat moet indruk gemaakt hebben want hij wordt er daarna nog regelmatig op aangesproken.

Om twaalf uur gaat de klok een half uur vooruit, we lopen nu 4.5 uur achter op Nederland.

In de middag drinken we een kopje koffie aan een koffiebar, maar daarvoor was er nog een andere taak te volbrengen: een stropdas of vlinderstrik kopen. Vanavond is gala avond en daarbij is stropdas of vlinderstrik noodzakelijk. Een pak heb ik wel bij me maar ik had niet verwacht dat een stropdas verplicht zou zijn. Het wordt een rode vlinderstrik want stropdassen zijn niet te koop op de boot.

Om vijf uur zijn we weer bij Friends of Dorothy. Daarna snel verkleden omdat we een invitation hadden voor een officiële ontvangst van de kapitein in de Queens Room.

Daaropvolgend dus het galadiner met onze vaste tafelgenoten. Werkelijk iedereen is zeer netjes gekleed, ik vind het nogal overdreven, maar er zijn zat mensen die dit zo graag willen op een cruise.
Het diner wordt gevolgd door een voorstelling in het theater. Op zich een leuke voorstelling maar niet helemaal zuiver gezongen.
Het was opvallend dat zangers en zangeressen steeds min of meer naast het toneel stonden te zingen – later kwam ik erachter dat een van de zangeressen haar enkel gebroken had een met gips om haar been stond te zingen. Later bij een andere voorstelling kon ik inderdaad zien dat ze gips onder haar galajurk had.

Na enkele dagen op de boot begin je mensen te leren kennen. De meeste mensen aan boord zijn gepensioneerd en hebben er al meerdere cruises op zitten, sommigen zelfs tientallen. Er zijn slechts 15 kinderen aan boord van de tweeduizend gasten – ik hoop dat ze zich een beetje kunnen vermaken.
Vincent en ik worden vaak als de jonkies aangeduid, dat zegt wel iets over de leeftijd van de rest. Dat vermoeden kregen we overigens ook al toen we aan boord kwamen, we zagen vooral oude mensen en Vincent vroeg aan iemand aan de balie of wij de jongsten aan boord waren. Daarop kwam een wat apart antwoord: ‘well, at least you are walking on board’.

Vakanties – NY-UK 2019 – Dag 08