Categoriearchief: Zonder tweets

De val

Ik had vandaag een dagje vrij genomen, en besluit aan het eind van de middag even boodschappen te gaan doen. Dat deed ik blijkbaar met mijn ogen in mijn zakken, want ik zag een schuin omhoog staande stoeptegel niet, struikel, en lig vervolgens languit op de grond. Mensen om me heen kijken verschrikt mijn kant op – hoe loopt dat af?
Ik ga gelijk weer staan en loop gewoon door; mijn broek is ter hoogte van de knie gescheurd, en ik voel mijn pols een beetje. Daar ben ik goed vanaf gekomen, vond ikzelf.

Maar ’s avonds achter de computer denk ik daar wel anders over, typen met mijn linkerhand gaat nog maar nauwelijks. Nou maar hopen dat het snel over gaat omdat over anderhalve week onze vliegvakantie naar Praag en Berlijn begint…

Sneak Preview: El Orfanato

Laura heeft de gelukkigste jaren van haar jeugd doorgebracht in een weeshuis samen met kinderen die zij beschouwde als haar eigen broertjes en zusjes. Dertig jaar later keert ze samen met haar man, Carlos, en hun 7-jarige zoon Simon terug met de droom om het weeshuis te heropenen als een huis voor gehandicapte kinderen.Het weeshuis en de mysterieuze omgeving prikkelen de verbeelding van de kleine Simon, waardoor hij helemaal op gaat in een web van verhalen en niet zulke onschuldige spelletjes. Carlos wil niets hebben van de ‘spelletjes’ van Simon en denkt dat hij slechts om aandacht vraagt. Maar Laura laat zich meeslepen in het universum van Simon en komt erachter dat in het weeshuis een zorgvuldig bewaard geheim schuil gaat.

El Orfanato is een spaanse film waar ik eerst van dacht, o God, is dit wel wat voor mij, maar de film blijkt uiteindelijk een hardstikke leuk te zijn Aanrader!

Vliegen op een Catana DV20

Vluchtnummer 308
Vluchtnummer 309

Vincent en ik zijn van plan om in het lange vrije weekeinde van koninginnedag en hemelvaart naar Praag en Berlijn te vliegen – zelf vliegend wel te verstaan. Ik heb bij Wings Over Holland een vliegtuig gereserveerd van het type Catana DV20. Op de vliegclub hebben we ook zo’n vliegtuig, de PH-MFT. Ik heb bij instructrice Helga twee lessen op de MFT genomen ter voorbereiding op de tocht naar Praag en Berlijn; de eerste vlucht ging uitstekend en Helga verklaarde dat ik ‘los’ was op de kist, maar dat een tweede les toch wel handig was omdat we niet alle oefeningen gedaan hadden.
Dus volgde een tweede les, maar dat ging in het begin wat minder goed – ik was er met mijn hoofd gewoon niet bij. Gelukkig gingen de landingen aan het eind van het uur wel weer goed.

Sneak Preview: Dunya en Desie

Op haar achttiende verjaardag krijgt Dunya tot haar grote schrik te horen dat ze uitgehuwelijkt wordt aan een Marokkaanse neef. Tegelijkertijd raakt Desie zwanger van haar rijschoolleraar. Ze weet niet of ze het kindje moet houden en besluit samen met Dunya op zoek te gaan naar haar biologische vader. Wanneer deze in Marokko blijkt te wonen, lijkt dit een uitweg voor hen allebei. In Marokko komen ze in komische, romantische en confronterende situaties terecht die hen uiteindelijk dwingen om keuzes in hun leven te maken.

Dunya en Desie is een leuke film; eerst kreeg ik een pro-Wilders gevoel omdat de film duidelijk liet blijken dat het islamitisch geloof ervoor zorgde dat het meisje Dunya niet kon gaan doen wat ze zelf zou willen. Later werd dit beeld gelukkig bijgesteld.

Nieuw fototoestel: Sony A350

Al zo’n 4 jaar lang maak ik foto’s met de Sony T1 en daar was ik erg tevreden over.
Maar de laatste tijd kreeg ik toch het gevoel dat ik meer wil dan wat de Sony T1 kan leveren. Na de laatste vakantie naar Madrid was ik echt ontevreden over de kwaliteit van de foto’s.

Ik begon te zoeken op internet naar een mogelijke vervanger van mij T1. Er moest een keus komen – OF een vervanger in broekzak model zoals de T1, OF een groot toestel met veel kwaliteit en mogelijkheden. De keus ging steeds meer richting een groot toestel, een DSLR (digitale spiegelreflex camera); twee toestellen dongen om mijn gunst: een nog uit te brengen Canon 450D, of een net uitgebrachte Sony A350. Canon heeft de reputatie, Sony heeft de features; uiteindelijk heeft de Sony gewonnen, en wel om de volgende redenen:
– Sony heeft beeldstabilisatie in de camera, Canon in de lens. Dat betekent dat je bij elke lens die je koopt opnieuw beeldstabilisatie moet kopen (en dus duurder is);
– De sony live preview (dat je op je scherm kan zien wat je gaat fotograferen) is technisch veel geavanceerder dan die van Canon
– Het scherm (en dus de live preview) is uitklapbaar bij Sony
– Sony heeft meer pixels (al is dit niet altijd een voordeel).

En verder was de Sony wat eerder op de markt dan de Canon, en er is een moment dat je niet meer kunt wachten. Het werd dus de Sony A350.
En dan komen de eerste foto’s; en dat viel me eerlijk gezegd niet mee. Ik heb totaal geen verstand van DSLR camera’s, en heb hem dus volledig automatisch ingesteld. Dat levert dus niet de meest optimale plaatjes op, je moet het toestel leren kennen om er de mooiste foto’s mee te maken. Het moet kunnen, uit mijn vooronderzoek in allerlei forums blijkt ook dat je prachtige foto’s met deze camera kunt maken, zolang je hem maar niet altijd op automatisch zet.

Er moet ook een lens op de camera. De zogenaamde kit-lens (een lens die je samen met de camera voor een lage prijs kunt kopen) komt erg slecht uit de testen, en kan niet erg ver inzoomen. Ik heb gekozen voor de Sony SAL18250, een zoomlens die zo’n 14x kan inzoomen. Er zijn niet veel officiele reviews van deze lens, maar uit forums blijkt dat deze lens erg goed zou moeten zijn. Ik heb uiteindelijk dus de Sony A350 body (dus zonder lens) gekocht, en daarnaast de SAL18250 lens.

En nou maar hopen dat ik het echt leuk ga vinden om foto’s te maken…