Als we wakker worden ligt de boot al voor voor het stadje Isafjordur. Eenmaal in restaurant Lido voor het ontbijt, blijkt ook 4G weer te werken en stromen de berichten op mijn telefoon binnen. Ik ben weer online! Een snelle blik leert dat niemand mij gemist heeft, de wereld nog draait, en dat ik ook niemand online gemist heb. Drie dagen offline is geen probleem.

Na het eten gaan we van boord. Dit keer niet via een loopbrug direct de kade op, maar worden we met sloepen van de Queen Elizabeth 2 (ik leer een nieuw Engels woord: ‘tender’, Engels voor sloep), naar wal gebracht. De haven is te klein voor ons cruiseschip.

Het gaat allemaal erg georganiseerd, in de Queens Room moet je een kaartje halen, als er een sloep voor je klaar ligt wordt je nummer opgeroepen en word je aan boord geleid. Bij het kaartje halen moet je trouwens wel aantonen dat je een stap van een halve meter kan maken, anders mag je niet mee. Menig passagier moet twee keer proberen voordat ze aan kunnen tonen de stap te kunnen maken. Vincent maakt er een showtje van door met twee benen tegelijk over de halve meter te springen, het personeel kan er niet om lachen.

Er gaan een kleine honderd personen in een sloep, inclusief rollators, scootmobiels en wandelstokken, best veel eigenlijk.

Isafjordur (Ísafjörður op zijn IJslands) is een lief klein plaatsje dat zijn inwonersaantal ongeveer ziet verdubbelen als ons cruiseschip binnen komt. Het is een vissersdorpje, daarnaast begint het toerisme zich te ontwikkelen. Er is een toeristenbureau waar we een kaartje halen van de omgeving, we besluiten naar het dorpje aan het einde van de baai te wandelen en daar een kopje koffie te drinken. De baai is omgeven door hoge fjord-muren, er is een wandelpad aangelegd langs deze heuvel met enkele flinke stijle op- en afdalingen. Een mooie route, en onderweg ga ik nog een stuk naar boven, ik gok tot ongeveer tweederde van de top. Vanaf de heuvel genieten we van het mooie uitzicht over het fjord dat er in het zonlicht prachtig bij ligt.

Het dorpje aan het eind van de baai is zo klein dat er niet eens een café is voor een kop koffie, wel is er een grote supermarkt met aangrenzend een klein winkeltje. In dat kleine winkeltje halen we wat water en wat koekjes – Pools water en Poolse koekjes, beetje vreemd.

Daarna lopen we de 3km terug naar Isafjordur.

Ingress, Pokemon en Harry Potter vragen vandaag bij deze vaarstop niet veel tijd, er zijn simpelweg weinig portals/pokestops/eethuisjes in deze omgeving.

Het is een heerlijke dag vandaag, rond de 16 graden en volop zon, en weinig wind. Eigenlijk te warm voor lange mouwen en lange broek. Later horen we dat dit wel erg uitzonderlijk mooi weer was voor deze omgeving, dat hebben we dan maar weer getroffen.

Terug in Isafurdor krijgen we dan eindelijk koffie met wat lekkers bij een van de weinige bakkerszaken; we vinden nog ergens een ijsje, en in de haven vinden we de bierproeverij (we hadden‘s ochtends al gezien dat er zoiets moest zijn). Daar proeven we zes verschillende bieren waarvan er 5 lokaal gebrouwen worden, het zijn vooral biertjes met een fruit-smaak.

Per sloep worden we terug gebracht naar de boot en rond 5 uur is ‘All Aboard’. Ik zie hoe de sloepen worden opgetakeld uit het water, en zodra de laatste uit het water is worden de ankers gelicht en gaan we de haven uit. Op dek 9 achter buiten wordt de uitvaart gevierd met cocktails en andere drankjes, we drinken wat met een Nederlandse familie die we aan het begin van de cruise ontmoet hebben, maar het wordt al snel te koud door de straffe zeewind.

Na het eten in de Britannia gaan we weer gewoontegetrouw naar het theater waar we twee acrobaten een prachtige voorstelling zien geven. Dat was zeker de moeite waard.

Kwart over elf is de voorstelling voorbij, we slenteren nog wat over de boot op zoek naar vertier, maar dat valt tegen. Het is overal rustig, in de Yacht Club is het zelfs zo erg dat de band en de bediendes ons met veel omhaal begroeten – we zijn de enigen! dus maar snel rechtsomkeer maken en maar terug naar onze hut.

Vakanties – NY-UK 2019 – Dag 13

 

Vincent begint de dag weer met een dansles, de jive is het vandaag. Daarna mag hij weer bladzijden omslaan bij een optreden van de pianist James, net als enkele dagen geleden. Sauna en Friends of Dorothy completeren zijn dag.

Ik begin met sporten in de gym en stort me daarna op de vliegtheorie die ik wil gaan doen voor de instructeursopleiding. De klok is weer een uur vooruit (we zitten nu op IJsland tijd, twee uur achter op Nederland) gezet en het is alweer rond 1 uur in de middag voordat ik begin. Eerst studeren in de Garden Lounge, maar daar gaat een muziekquiz beginnen. Dan even naar de Queens Room, dan naar Coffee Carintha maar daar begint ook een activiteit. Op naar de Commodore Club, daar kan ik even rustig studeren tot een viertal mensen naast me erg gezellig worden. Op naar de Lido, ook dat gaat maar kort goed, plotseling wordt muziek aangezet. Terug naar de Garden Lounge, hier zit ik een tijdje tot mensen naast me een spelletje beginnen te spelen. Uiteindelijk weer naar de Coffee Carintha waar ik tot na zessen blijf zitten. Ondanks het vele verhuizen heb ik toch een hoop kunnen doen, ik heb flink voortgang geboekt.

Hierdoor heb ik wel Friends of Dorothy gemist, komt morgen wel weer.

Het is weer gala avond, de stropdas en vlinderstrik komen weer tevoorschijn. Bij het eten blijken Merv en Julie weer afwezig, we vermoeden weer zeeziekte. Misschien is een cruise niet zo handig als je snel zeeziek bent.

In het theater zien we weer de dansers en zangers met een ‘Tribute to soul and swing’ en Glenn MacNamara, de Frank Sinatra zanger, het valt op dat het theater lang niet vol zit. Ook daarna in de diverse bars op het schip is het vreselijk rustig. In de Golden Lion Bar is een karaoke entertainer bezig met een publiek van welgeteld 7 personen – met ons er bij.

En dat op gala avond.

Vakanties – NY-UK 2019 – Dag 12

 

We beginnen de dag beide sportief, beide gaan we hardlopen op dek drie. Het is best wel fris, we varen tussen Canada en IJsland in de buurt van Groenland en het is buiten elf graden. Na het sporten duiken we beide de sauna in – na elkaar want ik ben langer met hardlopen bezig dan Vincent.

Het blijkt met de sauna wat anders te werken dan we dachten, gisteren heeft Vincent een dagpas geregeld voor 35 dollar voor sauna & spa, maar naar nu blijkt is de sauna gratis en moet je voor de spa betalen. De spa bestaat uit een stoomcabine,  verwarmde luie stoelen en een rust gedeelte – en je moet zwemkleding aan. De sauna zit in de heren kleedkamer en is gewoon gratis te gebruiken, wat mij betreft is dat goed genoeg.

De klok gaat om twaalf uur weer een uur vooruit, het verschil met Nederland is nu nog 3 uur.

Om twee uur ’s middags ga ik naar de film Bohemian Rapsody in het theater. Ik had de film al een keer gezien en vond hem zo leuk dat ik hem nog wel een keer wilde zien.

Vincent heeft weer koorrepetitie, op 7 augustus is het optreden.

En dan is het alweer tijd voor Friends of Dorothy, eten en de show in het theater.

Julie, een van onze tafelgenoten, bleek gisteravond zeeziek geworden te zijn en te laat haar pilletjes ingenomen te hebben, daarom waren zij gisteren ook niet in restaurant Britannia en hebben Francis en Brian samen aan de zespersoons tafel gezeten. Zielig.

De show in het theater vond ik erg leuk, een high-energy performer die op eigen wijze allerlei instrumenten, zelfs een looprekje, bespeelt en er een verhaaltje bij vertelt.

Vakanties – NY-UK 2019 – Dag 11

 

We krijgen nu drie zeedagen achter elkaar, dit is wat ik graag wilde, tijd voor mezelf. Dat valt natuurlijk weer tegen, de dag is om voor ik boe of ba kan zeggen. Sporten in de sportschool, studeren en verhaaltjes schrijven over deze vakantie en dan is het alweer tijd voor Friends of Dorothy.

Vincent vult de dag met een les basisstappen Quick Step, de koorrepetitie, het 2e klassieke concert (dit keer zonder omslaan) en lezen in de Spa.

Ook is het tijd voor de was, bij het inpakken van de koffers thuis hadden we er al rekening mee gehouden dat ergens halverwege de vakantie een en ander gewassen moest worden, vandaag dus dan maar. Er zijn wasmachines aan boord maar die zijn meestal bezet, bovendien is het vakantie toch? Dus maar ingeleverd bij onze vaste kamerverzorger Jonamar en de kosten voor lief nemen.

Tijdens de Dorothy bijeenkomst hoor ik iemand praten over een cruise rond de wereld, dat duurt ongeveer honderd dagen. Dat is wel een heel gaaf idee. Later vertel ik dit aan Vincent, hem lijkt het idee ook wel leuk om een trip rond de wereld te maken, al is 100 dagen wel lang.

Het is weer gala avond maar daar hebben we niet zoveel zin in. In restaurant Lido mag je altijd eten in de kleding die je maar wilt dus dat hebben we maar een keer gedaan. Het is niet a la carte zoals in Britannia maar een lopend buffet, en daar is in Lido niks mis mee – sterker het eten is beter dan we verwacht hadden.

We kregen ook nog even bezoek van een oudere vrouw uit Londen, geboren in Slowakije, die erg verlegen zat om een praatje. Prima.

Na het eten nog even naar het theater voor een dans- en muziekshow. Dat was wel een beetje illegaal want volgens mij was galakleding vereist, ook al stond dat niet expliciet aangeven. Nou ja, we zijn niet weggestuurd.

Ik ben weer een dag los van het internet geweest, kijken of ik het die volle drie dagen vol houd.

Vakanties – NY-UK 2019 – Dag 10

 

Vandaag gaan we weer van boord, we zijn bij St. John’s aangekomen, een plaatsje op New Foundland in Canada. Het plaatsje is een stuk kleiner dan Halifax, en heeft een veel leukere uitstraling. Huisjes zijn in fleurige kleuren geverfd. Er is behoorlijk wat hoogteverschil, flink klimmen dus hier en daar. Ook voor de mensen die meededen aan de charity run waarin we tijdens onze wandeling terecht kwamen. Vanwege de afzettingen moeten we omlopen om onze dagelijkse koffie en taart te bereiken. We doen zoals gebruikelijk een Ingress banner om de stad te verkennen en lopen vervolgens weer een stuk naar boven in de stad in de hoop een mooie foto van onze cruiseboot te maken. Dat lukt niet echt omdat ongeveer alles bebouwd is, wil lukt het om een ijsje te scoren en beneden bij de haven weer een biertje te drinken.

Anderen doen mee met georganiseerde tochten die je van tevoren kunt boeken.
Achteraf, terug op de boot, horen we dat er ook een leuke wandeling mogelijk was naar Signal Hill, een heuvel aan de rand van het stadje waarbij je een mooi uitzicht krijgt. De volgende keer dan maar als we hier weer zijn.

Het is voor het eerst dat de Queen Elizabeth 2 aanmeert in dit stadje; de ingang vanaf de zee is zeer smal en de kapitein vertelde dat ze wel wat gekke bewegingen moesten maken om daar doorheen te komen. Toen we weer vertrokken zag ik inderdaad dat de boot wat vreemde capriolen maakte om zich te positioneren voor de smalle doorgang, met de neus naar de doorgang, en dan de kont van de boot zodanig draaien dat we daarna rechtuit door de smalle doorgang weg konden varen. Gelukkig kunnen dit soort cruiseschepen allerlei gekke bewegingen in het water maken, inclusief zijdelings varen. Dat laatste doen ze regelmatig om aan te leggen of te vertrekken van een kade.

De rest van de dag is standaard: op bezoek bij de Friends of Dorothy in de Commodore Club, eten met ons standaardgezelschap in restaurant Britannia, en een bezoek aan het theater.
De voorstelling in het theater wordt dit keer verzorgd door de vaste band samen met een zanger Greg McNamara die liedjes van Frank Sinatra en gelijken ten gehore brengt. Hij kan echt uitstekend zingen, maar het is niet echt mijn genre. Na twee nummers heb ik er eigenlijk wel genoeg van; Vincent vindt het wel leuk.

Vakanties – NY-UK 2019 – Dag 09