Harry, mijn zwager, is op de fiets onderweg van Houten naar Odemira in Zuid-Portugal.
Voor het geval dat je denkt dat er een tikfout staat, hierbij nogmaals die zin: mijn zwager, Harry, is op de fiets onderweg van Houten naar Odemira in Zuid-Portugal.

Harry is eerste pinksterdag (1 juni) op de fiets vertrokken. Een van zijn broers woont daar, en zijn droom was daar een keer naar toe te fietsen.
Ondertussen is hij bijna 6 weken onderweg en bezig met de laatste dagen; zijn broer fietst deze laatste dagen met hem mee.

Vandaag begint de schoolvakanties voor mijn neefjes en gaan we per auto ook richting Zuid-Portugal. Wij zijn: mijn zus Janna, mijn neefjes Maarten, Wouter en Casper, mijn vriend Vincent en ik. Met zijn zessen dus in een auto 3 dagen onderweg. Vincent en ik blijven nog twee nachten in Odemira en gaan dan naar Lissabon, mijn zus, zwager en jongens gaan dan drie weken verder vakantie houden.

Vanmiddag rond half een zijn we vertrokken maar omdat een deel van Nederland nu vakantie krijgt is het erg druk op de weg, we hebben een trage start. Pas na Antwerpen losten de files op en konden we met fatsoen doorrijden, alleen gehinderd door de Franse grens en begin- en eindpunten van tolwegen.

Rond half acht stoppen we in Rouen bij een Formule 1 hotel; nog even wat eten bij Hector Chicken en rennen met de jongens en daarna zo langzamerhand naar bed.

We hebben 518 kilometer afgelegd in 7 uur, slechts iets meer dan 70 kilometer per uur. Hopelijk gaat het morgen beter ondanks dat een zwarte zatedag voorspeld is in Frankrijk in verband met de veertiende juli komende dinsdag.

Lees verder →

Om kwart voor acht zijn we er helemaal klaar voor en gaan we op weg Het doel is Spanje halen, en liefst een paar honderd kilometer na de grens. De dag begint goed, we kunnen uren lang zonder file rijden. Maar bij Tours gaat het mis, we moeten een tolweg op en dat geeft een gigantische vertraging. Tot voobij Boreaux blijft het kwakkelen, we verliezen een uur of vier door files en langzaamrijdend verkeer; dus toch nog aardig wat van Zwarte Zaterdag gemerkt.

In Spanje rijden we nog ongeveer honderd kilometer tot Vitoria Gasteiz, daar gaan we op zoek naar een hotel, we hebben 986 kilometer afgelegd in 12 uur 45 minuten, 77 kilometer per uur. Onderweg was het heet, de thermometer gaf bij tijd en wijlen temperaturen van boven de 35 graden aan.

Een hotel vinden is een, maar ergens kunnen slapen is twee, er zijn twee evenementen in de stad en alle hotels zitten vol. Maar een receptioniste was zo aardig ons een appartement elders in de stad aan te bieden en dat hebben we gedaan. Het blijkt een prachtig 6-persoons appartement te zijn met alles erop en eraan. Op een nabij gelegen plein eten en drinken we wat, rond half elf is het kinderbedtijd.

Morgen rijden we hoe dan ook naar onze eindbestemming Odemira, nog zo’n 950 kilometer te gaan. Harry is daar vanavond rond half zeven aangekomen.

Lees verder →

Tegenover ons appartement zit een bakker, en die gaat op zondag al om half acht open. Dus wat lekkere broodjes kopen en onderweg.

De hele dag hebben we file-loos kunnen rijden, heerlijk! In portugal was er nog wel een heel stuk zonder autosnelweg, maar ook dat stuk was niet druk en konden we lekker doorrijden. De temperatuur schommelt vandaag rond de dertig graden.
Om kwart voor vijf (portugese tijd, het is een uur vroeger dan bij ons) arriveerden we bij Jos en Martine, en uiteraard HARRY! Na zes weken was de familie Pronk-Visser weer herenigd.
De afgelegde afstand vandaag was 961 kilometer in 8 uur en 40 minuten, gemiddeld 99 kilometer per uur!

Na een heerlijke hartige pannenkoekenmaaltijd van Martine gaan we onderweg naar onze slaapplaats: twee tipi-tenten. Een kennis van Jos en Martine is een kleinschalige, luxe camping gestart met verschillende soorten tenten, wij slapen dus in tipi’s, Janna en Harry in de ene, Vincent en ik met de kinderen in de andere.
Bij de tenten staan gebouwtjes met een keukentje, toilet en een heerlijke douche, je deelt dat dus niet met anderen.

Het koelt hier ’s avonds behoorlijk af door de wind van zee, we zitten zo’n 15 kilometer van de kust. Dat is in ieder geval fijn om in te slapen.

Lees verder →

Het nadeel van slapen met kinderen in een tent is dat je ook vroeg wakker bent als de kinderen al voor zeven uur wakker worden. En dan blijkt ook nog een miereninvasie te hebben plaatsgevonden, de tipi zit er vol mee (gelukkig kregen we mierenlokdoosjes waarmee het probleem gelijk opgelost was).
De bedoeling was vandaag een dagje strand, maar de jongens willen maar 1 ding: spelen met hun nichtjes en neefje Marlieke, Annemiek, Else en Thomas. We zijn even op het strand geweest, maar daarna toch maar door naar Jos en Martine.
In de loop van de dag zijn Janna, Harry, Vincent en ik teruggegaan naar de tipi’s en hebben we een prachtige wandeling in de buurt gemaakt, ik heb me daar ook uitgeleefd met mijn nieuwe groothoeklens op mijn fototoestel.
We zijn ook met zijn vieren lekker Portugees wezen eten, later op de avond werden de jongens door Jos teruggebracht naar de tenten.

Lees verder →

Dinsdag verhuisdag. Janna, Harry, Maarten, Wouter en Casper gaan nog een weekje in het huis van Thijs (ook een kennis van Jos en Martine) logeren en wij gaan naar Lissabon. We hebben eerst meegeholpen met de verhuizing naar Thijs, daarna brengt Janna ons naar Lissabon, ruim 250 kilometer noordelijker van Odemira.

Na inchecken een hapje eten met een roseetje erbij – het bleek een fles te worden in plaats van een glaasje, en we vielen prompt in slaap toen we even terug waren in het hotel.
Ons hotel ligt vlakbij de zee, in de lage stad. We zijn met de lift naar het hoge deel van de stad gegaan en hadden daar een prachtig uitzicht over de lage stad die baadde in de avondzon. In de hoge stad hebben we nog even wat gedronken, en later gegeten in een leuk klein Portugees restaurantje.

Veel mieren uit de tipi hadden zich kennelijk verstopt in onze tassen, ze blijven tevoorschijn komen…

Lees verder →