De laatste dag van de korte vakantie naar Praag. Het is een weinig enerverende dag; zonder noemenswaardige files of ander oponthoud rijden we in een uur of acht van Dresden naar huis.

Na een duur kopje koffie in het hotel gaan we onderweg naar Dresden waar we nog een nacht zullen doorbrengen voordat we morgen weer onderweg gaan naar Nederland. De afstand Praag – Dresden valt erg mee, een kilometer of 200 dat grotendeels over de autosnelweg gaat. Op 1 stuk na, en daar raakten we in een file. Tomtom had allang aangeraden een andere weg te kiezen, dus zijn we omgekeerd en hebben een binnendoor weg genomen. Een gouden greep – het was een prachtig ritje en we hebben verder geen file meer gezien.

De grensovergangen Duitsland – Tsjechie en omgekeerd bestaan in feite al niet meer, je kunt gewoon doorrijden, er staat niemand te controleren.

In Dresden wilden we naar het Mercure Hotel, maar dat konden we niet vinden. Uiteindelijk bleek dat Tomtom ons niet helemaal op de juiste plek had afgeleverd, en dat het Mercure hotel was overgenomen door Bullman – tja, dan is het lastig zoeken.

Vlakbij ons hotel zit een warenhuis Karstad, we waren allang van plan een nieuw dekbed te kopen en het liefst in Duitsland – en dat is geslaagd. Als we thuis komen kunnen we onder een nieuw dekbed slapen!

Dresden wordt in tweeen gedeeld door de Elbe, wij zaten aan de kant van de Altstadt, aan de andere kant van de brug ligt de Neustadt.
De Altstadt is nogal een zooitje, ten eerste omdat er veel verbouwd wordt waardoor dit stadsdeel een grote bouwput is; ten tweede omdat het een mengeling is van oude en nieuwe gebouwen waardoor er geen eenduidige sfeer is, en ten derde omdat de oude gebouwen zeer vies zwart aangeslagen zijn.
Hier valt nog heel wat te doen om dit deel van de stad weer wat sfeer te geven.

De Neustadt is wat dat betreft een stuk leuker, het is een stuk harmonischer qua bouw en er zijn allerlei feestelijkheden gaande waardoor er een gezellige sfeer hangt. In dit deel hebben we bij een Thais/chinees restaurant wat gegeten.

Ontbijten doen we in de stad bij Hotel Europe, een grappig geel gebouw aan het Wencheslas plein, een langgerekt plein dat een beetje aan de Ramblas van Barcelona doet denken. Vervolgens gaat onze tocht verder door het centrum naar de Charles brug waar we de toren aan de kop van de brug in gaan om een mooi uitzicht over de brug en de stad te krijgen.

Het volgende doel was de brug oversteken en aan de overkant met een kabelbaan naar boven te gaan. Het oversteken van de brug bleek niet zo simpel als gedacht, aan de andere kant was de brug versmald in verband met werkzaamheden. De mensenmassa’s die van beide kanten kwamen werden niet in goede banen geleid met als gevolg een enorme opstopping. We hebben er zeker wel een half uur over gedaan om de 50 meter werkzaamheden te overbruggen.

Eenmaal boven aangekomen met de kabelbaan kwamen we in een prachtige tuin terecht met veel gele en rode tulpen en andere kleurige planten. Typisch een plek voor romantische momenten.

Er staat op de heuvel ook nog een toren (volgens Thomas van het hotel een replica van de Eiffeltoren, maar wij betwijfelen dat); we hebben de 321 treden naar boven doorstaan en werden getracteerd op een prachtig uitzicht over de stad. Het waaide nogal en dat kon je merken, de toren bewoog nogal…

Aan het begin van de avond pikken we nog even een sauna en tegen tienen gaan we op zoek naar een restaurant. Dat was dus foute timing, veel keukens sluiten rond die tijd. Gelukkig kwamen we nog ergens terecht waar de keuken wat langer open is; dit is dus wel iets om rekening mee te houden.