Het was weer tijd om te verkassen, vandaag over een niet al te lange rit van ongeveer 3 uur. Na ontbijt bij het hotel waren we tegen 11 uur onderweg naar Clearwater Beach. Onderweg zijn we nog gestopt bij Sarasota, een stad bekend van het oud-circus Ringling. Er is een kunst-tentoonstelling, een circusmuseum en een grote tuin bij het huis waar de Ringlings gewoond hebben.
Hun huis staat prachtig gesitueerd aan het water met een mooie grote tuin erbij; in die tuin staan veel banyan- en eucalyptus-bomen omdat mevrouw Ringling die zo mooi vond. Ook is er een rozentuin aanwezig, maar die is wel aan wat onderhoud toe.

Onderweg hebben we nog heel veel schade gezien van de stormen: geknakte bomen en lantaarnpalen, missende wegbewijzering (tijdelijk vervangen door
electronische borden) en zeer veel daken die weggewaaid en nog steeds niet gerepareerd zijn. Het moet er hier erg hard aan toe gegaan zijn.

Daarna verder naar het Best Western hotel (bij die naam moet ik altijd denken aan de tv-serie Twin Peaks), een prima hotel aan het strand, al is het strand wel vrij klein. Het lijkt erop dat een stuk van het strand is weggeslagen door de stormen die hier gewoed hebben.
Op het eiland hier is veeeeel meer te doen dan op Fort Meyers Beach – hier gaan we ons de komende 2 dagen wel vermaken.

Onderweg was mij aangeraden om een keer te gaan eten bij Frenchy’s en dat hebben we dan ook gedaan. Op het eerste gezicht lijkt het meer een bar, maar het eten was werkelijk uitstekend (vooral seafood) en dat voor een zeer redelijke prijs.

We hebben nog een aantal dagen te gaan, maar het einde komt dichterbij. En dat blijkt ook uit de SMSjes die nu over en weer gaan; ze gaan over wie door wie van Schiphol opgehaald wordt komende vrijdag.

Vandaag is een reisdag: van Key West naar Fort Meyers Beach, een tocht van zo’n 500 kilometer.
Dat betekent op tijd op, ontbijt bij Waffle House (en dat doen we dus nooit meer) omdat die toevallig onderdeel van het hotel is, en vervolgens onderweg.

Het enige echte interessante van de reis was dat we in de Everglades met een ‘airboat’ het moeras op geweest zijn. Een airboat is een boot met een vlakke bodem en een enorme luchtpropeller achterop. Daarmee scheur je dan over het moeras en rietvelden heen.
Meestal kun je blijkbaar wel wat dieren in het wild zien op het moeras, het enige wat wij gezien hebben zijn krokodillen.

Aan het eind van de middag arriveerden we bij ons hotel Outrigger dat gelegen is aan het strand. Er is een tiki-bar en restaurant aan het strand dus daar
hebben we ons de rest van de avond vermaakt (op een ritje naar een gesloten internetcafe na).
Echt prachtig is het hier niet, er ligt veel rommel op het strand, en er is veel schade nog zichtbaar van de stormen Frances en Charley (we zouden in een
ander hotel zitten maar die was nog dicht vanwege de schade). Verder is hier weinig te doen.

Op Miami Beach was ik al een aantal keren gestoken in mijn benen met als gevolg jeukende bulten. Hier is het nog erger geworden, ik heb nu 28 van die bulten.
Daarnaast ben ik zo stijf als een deur van het jetskieen…
Herman heeft nergens last van – ook niet van jeukende bulten.

Ik ga jet-skieen op een apparaat zoals dit! Dat is iets waar ik al heel lang zin in had, en hier kan het. Er wordt hier een rondje eiland aangeboden dat anderhalf uur duurt.
Herman gaat niet mee, hij heeft het niet zo op watersport.
Om 10 uur ’s ochtends was het vertrek, na een korte instructie. Moeilijk is het niet: op de startknop drukken, gas geven en met zijn drieen onderweg!
Eerst een stuk over de golf van Mexico; daar zijn niet veel golven dus vol gas eroverheen. Zo nu en dan stoppen we en vertelt de begeleider een en ander over het gebied waar we zijn.
Vervolgens de oceaan op. Daar zijn wel golven, dus veel staan op de jetskie om de klappen op te vangen. Het is wel ontzettend leuk om zo over de golven te scheuren.
Onze jetskies kunnen zo’n 70 km/u en dat is best hard. Het totale rondje was 28 mijl rond 3 keys.

Eenmaal weer op het land kon ik bijna niet lopen, door het staan op de jetskie en het opvangen van de klappen heb ik zeer slappe knieen gekregen. Ben
benieuwd hoe erg de spierpijn morgen is…

Herman was naar Duval Street gewandeld; ik ben er met de bus naar toe gegaan waarna we een heerlijke salade bij het Hardrock Cafe genuttigd hebben. Verder weinig bijzonders gedaan op een bezoek aan het meest zuidelijke punt van Amerika na. Op dat punt ben je 90 mijl van Cuba verwijderd – en dat is minder dan Key West van het vaste land van Florida ligt!

Na nogmaals de zonsondergang hebben we pizza gegeten in het italiaanse restaurant Papa.
Vervolgens hebben we op de hotelkamer gekeken naar het debat tussen Bush en Kerry.

Vroeg opstaan, het eerste a la carte ontbijt bij Jerry’s Deli, en vervolgens onderweg! Eerst zijn we naar downtown Miami gereden om nog iets mee te
krijgen van Miami zelf; eigenlijk een standaard amerikaanse stad, veel hoge gebouwen op een beperkt gebied.
Vervolgens zijn we naar Key Biscayne gereden, een eiland ten zuiden van Miami Beach dat deels als natuurreservaat te boek staat. Het is inderdaad een mooi gebied, helemaal aan de zuidpunt bij de vuurtoren kun je het strand op, en waan je je heel ver van de bewoonde wereld.

Toen op naar Key West – dat betekent highway one zien te vinden en die helemaal richting zuiden afrijden. Je rijdt dan langs ruim honderd keys (eilanden), komt over 42 bruggen en belandt na zo’n 125 mijl vanaf het vaste land op Key West. Ons hotel was Days Inn, aan het begin van het eiland.
Verderop ligt de straat Duval Street, dat is DE winkel- en uitgaansstraat op Key West. De straat loopt van de Golf van Mexico naar de Atlantische
oceaan.
Aan de Golf van Mexico kant hebben we de zon onder zien gaan, in de buurt van de atlantische oceaan hebben we uitstekend gegeten bij La-Te-Da – al hebben ze ons wel een duur flesje wijn aangesmeerd toen onze keus uitverkocht bleek.

Key West heeft de naam homovriendelijk te zijn; dat klopt: veel bars / restaurants / hotels en andere zaken hebben de regenboogvlag buiten
hangen. Ook zie je veel mannen- en vrouwenstellen rondlopen.

’s avonds heb ik 6 blaren aan mijn voeten te verzorgen die ik de afgelopen dagen heb opgedaan.