Ondanks dat de weersverwachting niet al te geweldig was (er werd onweer verwacht) zijn we toch gaan vliegen, en wel richting het slechte weer zodat we niet op de terugweg verrast konden worden.
Het werd dus een tripje naar Midden-Zeeland. Een ander toestel van Hilversum vloog er ook naar toe, dus gezamelijk wat drinken op EHMZ.
Ruim voor het slechte weer waren we weer thuis; pas in de avond begon het te regenen en te donderen.
Alle foto’s vind je in de Fotogalerij.
Mocht je het verhaal willen lezen, kijk dan hier.
Om 13:00 zouden we door een chauffeur worden opgehaald, dus veel tijd om nog dingen te doen hadden we niet. Bovendien was er een enorme regenbui vlak na het ontbijt, dus maar binnen blijven.
Gister was er een handgeschreven briefje op de deur geplakt met daarop het kenteken van de auto die ons naar het vliegveld zou brengen.
Ruim op tijd kwam hij ons ophalen, en na een wilde rit en een Wolga door het drukke Russische verkeer kwamen we ruim op tijd op het vliegveld aan.
Op het vliegveld weer de bekende Russische efficientie: eerst een tijd in de rij voordat je de vertrekhal binnen mag, dan een rij voor de incheckbalie, dan een rij voor de paspoortcontrole. In totaal duurde het iets meer dan een uur, en volgens sommigen moesten we daar blij mee zijn, het kan erger…
We waren netjes op tijd terug in Amterdam ondanks en iets verlaat vertrek.
Onze dank gaat uit naar de mensen van Bolsjoj Reizen, die hadden de hele vakantie van ons perfect geregeld!
De voeten werden gevoelig, dus werd het tijd voor wat avontuur. We stapten tram lijn 25 in, en kwamen aboluut niet uit waar we dachten. De staat van de metro en de rails is zeer slecht, waarschijnlijk zijn veel stukken rails niet meer in gebruik en klopten daardoor ons tramkaartje niet meer.
Op veel stukken rijden de trams heel langzaam, vooral door de slechte staat van de rails dus.
De tocht leidde door de woonbuurten van St. Petersburg; daar staan heel veel lelijke, trieste woonflats.
Het eindpunt van de tram was een treinstation en groot winkelcentrum in het zuiden van de stad. Tot onze verrassing was het een mooi, modern winkelcentrum; de prijzen van de artikelen lagen iets onder de westerse.
Grappig detail was dat je moest betalen voor je suiker in de koffie: 1 roebel ,3 eurocent. De koffie zelf was 27 roebel.
Met lijn 49 zijn we weer richting centrum gegaan, en zijn we weer op ons terrasje beland voor wat bier.
Vervolgens met de metro naar een wat noordelijker deel van de stad waar Vincent zijn hotel van een bezoek van vele jaren geleden stond.
De metrostations zijn van binnen erg mooi, veel bekleed met marmerplaten, maar toch iets minder mooi dan de stations in het centrum van Moskou.
Openbaar vervoer is trouwens erg goedkoop hier: 7 roebel voor een ritje – 20 eurocent.
De zon scheen volop, en we zijn met de trollybus via de Nevsky prospekt, een 4.5 kilometer lange straat met veel, heel veel dure winkels, naar de Hermitage (het grootste museum van St. Petersburg) gereden. Ik vond Moskou al indrukwekkend vanwege de grootse opzet (grote gebouwen,brede wegen, grote pleinen), maar St. Petersburg ovetrof dat heel duidelijk. De stad komt ook gebalanceerder over, Moskou heeft veel verschillende stijlen, St. Petersburg is harmonieuzer.
Vervolgens zijn we naar de St. Isaac kathedraal gelopen, en er bovenop geweest. Daar heb je een schitterend uitzicht over de stad, en alle kanten op. Kijk maar eens naar de foto’s! De kathedraal was door Stalin in gebruik genomen als museum voor het atheisme…
Later in de middag tijdens ons eerste biertje (de gemiddelde Rus heeft er dan al een paar achter de kiezen) begon het te regenen; we besloten toen maar naar een banja te gaan. Een banja is een badhuis, een plek waar russen naar toe gaan om eens lekker te douchen; er zit ook een sauna bij.
Wat je ziet, als je binnen komt, doet je gelijk denken aan vele, vele jaren geleden – mensen zeulen met zinken teiltjes en zeep om zich in te wassen. Er staan rijen met bankjes waar je je teiltje op zet, en waar je je kunt wassen. Zelf zeep meenemen.
Er zijn enkele douches om jezelf onder af te spoelen.
De sauna heeft ook zijn eigen rituelen – de echte saunagangers zie je met een muts op, handschoenen aan en een stel samengebonden en gedroogde berkentakjes de sauna in verdwijnen. In de sauna slaan ze zichzelf dan met die takjes om de porieen nog verder open te krijgen; wij hebben natuurlijk ook meegedaan, en onze porieen ook verder geopend met die takjes (15 roebel voor een bosje, 50 eurocent). Alleen het teiltje-gedoe hebben we maar links laten liggen.
Ik denk trouwens dat een nederlandse sauna-inspecteur ter plekke een hartaanval zou hebben gekregen…