Barney’s Version; Reis mee door het leven en de herinneringen van Barney Panofsky, een sigaren rokende, stevig drinkende en grofgebekte TV producer die er niet voor terugdeinst mensen tegen zich in het harnas te jagen. De grootste hekel heeft hij echter aan een ex-politieman die in zijn memoires heeft geschreven waarom hij Barney al jaren van moord verdenkt. Het boek dwingt Barney, terwijl het laatste hoofdstuk van zijn eigen bestaan hem steeds scherper voor ogen komt te staan, terug te blikken. Barney’s Version is een hilarisch, onbetrouwbaar en ontroerend verslag van een tegendraads leven, vertolkt door Golden Globe- en Oscar®nominee Paul Giamatti.

Barney Panofski, een Canadese TV producent, kijkt op latere leeftijd terug op zijn successen en missers. Op genante en warme momenten met zijn levenslustige vader Izzy (Dustin Hoffman) bijvoorbeeld. En zijn nobele besluit om met de zwangere Clara (Rachelle Lefevre) te trouwen, ook al is het huwelijk van korte duur. Bij de tweede mevrouw P. (Minnie Driver) blijft hij ook niet lang, want al tijdens hun bruiloft ontmoet hij de echte liefde van zijn leven: Miriam (Rosamund Pike). Haar overtuigen van zijn liefde is Barney’s nieuwe levensdoel, al zit zijn koppige karakter, sardonische humor en bijtende spot zo lang als hun huwelijk duurt in de weg. Wie daar doorheen kijkt, ziet dat Barney diep in zijn hart een romantische idealist is. En dat er een verklaring moet zijn voor de verdwijning van zijn beste vriend Boogie (Scott Speedman), die nooit meer opdook uit het meer voor Barney’s buitenhuis.

Terwijl zijn geheugen hem stukje bij beetje in de steek laat, moet en zal Barney bewijzen dat hij geen moordenaar is.
De virtuoze roman van Mordecai Richler verscheen in Nederland onder de titel ‘De bekentenissen van Barney’ (Ambo I Anthos uitgevers).

Barney’s Version houdt niet echt stand na de pauze en krijgt van mij een zes, Vincent geeft een vijf.

Na de tenondergang van zijn bokscarrière stort Dicky Ecklund (Christian Bale) zich in een leven van drugs en belandt voor 15 jaar in de gevangenis.

Ondertussen is zijn halfbroer Mickey Ward (Mark Wahlberg) vastberaden om bokskampioen te worden, maar die droom lijkt in duigen te vallen na een gevecht met een bijna fatale afloop. Na jarenlang geen contact te hebben gehad, komen de levens van de halfbroers weer samen als Dicky na zijn vrijlating Mickey gaat trainen voor het gevecht van zijn leven om wereldkampioen te worden. Maar het kampioenschap is niet het enige waar de broers voor vechten.

Zullen de familiebanden weer hersteld worden?

Ondanks een niet al te veelbelovend begin en een voorspelbaar einde krijgt The Fighter een zeven, Vincent geeft een acht. Goed opgebouwd.

Blue Valentine; Cindy (Michelle Williams) en Dean (Ryan Gosling), ooit gepassioneerd verliefd op elkaar, zien nu na jaren samen te zijn geweest hun huwelijk langzaam uiteenvallen.

Met de hoop deze situatie op te lossen besluiten zij samen een hotelkamer te boeken, waar zij terugkijken op hun ontmoeting en de prille, hoopvolle liefde die ze ooit deelden. Vloeiend schakelend tussen heden en verleden, ontvouwt Blue Valentine zich als een pure filmervaring, waarbij Williams en Gosling hun rollen met intense en emotionele eerlijkheid neerzetten.

Blue Valentine is hopelijk het dieptepunt van het jaar, ik geef een 3, Vincent geeft een 5.