Parijs 2006: Dag 2

Zoals gebruikelijk slapen we tot bijna het einde van het ontbijt, rennen naar beneden, eten, en weer naar boven om rustig te gaan douchen en dergelijke.
Om 12 uur zijn we klaar om verder te gaan met de DaVinci tour; eerst gaan we naar de kerk St Sulpice waar Silas in het boek het geheim denkt te vinden. Vincent vond zelfs de steen die Silas in het boek kapot maakt om het geheim eronder te zoeken.

Buiten de kerk was een kerstmarkt gaande; als een soort lunch hebben we daar bij een standje een pannenkoek met appelmoes en kaneel gegeten, en er een glaasje gl├╝hwein bij gedronken.

Het enige wat nu nog op het programma staat voor de Da Vinci tour is het bos Bois de Boulogne. Als we uit de metrohalte komen en richting bos lopen komen we een typisch Frans tafereel tegen: jeu-de-boule spelende oude mannetjes.
In het bos was het op wat honden en baasjes na erg stil, ook alle koffietentjes enzo zijn gesloten. Het zal in de zomer hier ongetwijfeld veel gezelliger zijn.

Hiermee eindigt onze Da Vinci tour.

Vincent was nog nooit op de Eiffeltoren geweest, dus op naar de Eiffeltoren. Het plein stond vol met mensen, maar vol goede moet sloten we achteraan aan een rij. Dat viel tegen, het eerste kwartier was er nog wat beweging, maar daarna stond het stil en zijn we uiteindelijk maar weer vertrokken.
Bij de metrokaartjes hadden we stel kortingsbonnen gekregen – onder andere korting op entree voor het Wijnmuseum en omdat we wel wijn lusten leek ons dat wel een leuk plan. Het is bovendien vlakbij de Eiffeltoren.
Het museum is wel grappig, maar de hoofdzaak was natuurlijk het gratis glas wijn dat je aangeboden krijgt na het bezoek aan het museum.

Het is nog geen borreltijd, dus bedenken we nog wat: een bezoek aan de Sacre Coeur. Flink traplopen dus, en dat viel voor mij niet mee: mijn hakken waren kapot, en daardoor had ik last van mijn knie gekregen. Desondanks boven gekomen, en hebben we in de vooravond genoten van het uitzicht over de lichtjes in de stad Parijs.

Na een aperatiefje en de Moulin Rouge gezien te hebben zijn we naar een klein restaurantje gegaan: Le Divin. Daar hebben we heerlijk gegeten, maar ons wel verwonderd over het feit dat er geen groente en salade bij het hoofdgerecht geserveerd werd; dat maak je tegenwoordig nooit meer mee.

Na een laatste drankje in het Open Cafe was het bedtijd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *