Op haar 10de zag Cataleya Restrepo hoe haar ouders in Colombia werden afgeslacht door drugsbaron Don Luis. Ze groeit op als keiharde huurmoordenaar voor haar oom Emilio in Chicago. Maar in haar vrije tijd is ze op zoek naar het enige dat haar drijft: het vinden van de moordenaars van haar ouders.
De film Colombiana krijgt een 6.5. Goede aktiefilm maar het verhaal is een beetje te onwaarschijnlijk. Vincent geeft een 7.
Vluchtnummer 424
Vluchtnummer 425
Het is een weekeinde vol vliegactiviteiten, op Texel is een flyin en op Lelystad wordt de DONAC gehouden, dat zijn de aerobatics wedstrijden waar ik graag aan mee had willen doen, maar dat niet door kon gaan door het akkefietje met de propeller.
John en ik besluiten om vandaag beide evenementen te vereren met een bezoekje van ons. Eerst vlieg ik naar Texel, John naar Lelystad en ik weer naar Hilversum.
Vorig jaar ben ik met Hans Faas naar de flyin op Texel geweest, ik heb het idee dat het toen veel drukker was. Oorzaak zal zeker ook het weer zijn, vandaag is het prachtig, maar gister was het slecht en morgen wordt ook slecht weer verwacht. Ik neem aan dat veel afzeggingen binnen zijn gekomen voor dit weekeinde vanwege het weer. Jammer.
Desondanks een gezellige sfeer en zijn veel bekenden van Hilversum aanwezig.
We eten een uitsmijter in het restaurant en vervolgen dan onze reis naar Lelystad. We moeten eigenlijk nog steeds vluchten van minimaal een uur maken om de motor goed in te draaien, we besluiten om een stukje over de waddeneilanden te vliegen om niet veel te snel in Lelystad te zijn. Vervolgens bleek dat, toen we eenmaal richting zuiden draaiden, er een flinke wind stond vanuit het zuiden zodat we uiteindelijk maar 75 knopen grondsnelheid hadden in plaats van tegen de honderd. We hadden dan ook bijna anderhalf uur nodig om op Lelystad te komen – er in een rechte lijn gelijk naar toe vliegen was slimmer geweest.
Ook bij de aerobatics wedstrijden hadden ze vandaag geluk – een prachtige dag. Gister is niet gevlogen vanwege het weer en vandaag proberen ze het grootste deel van het programma te vliegen zodat ze niet afhankelijk zijn van het weer van morgen.
We blijven niet al te lang en gaan weer richting Hilversum, dit keer het minimaal een uur vliegen aan onze laars lappend. Na 25 minuten staan we alweer aan de grond op onze thuisbasis.
Hieronder staan de triplogs van onze tocht.
Woody Allen’s nieuwste film MIDNIGHT IN PARIS (openingsfilm Cannes 2011), met o.a. Owen Wilson, Rachel McAdams, Marion Cotillard, Kathy Bates en Carla Bruni, is een ode aan de magische stad Parijs.
Gil (Wilson) is een aspirant schrijver die met zijn verloofde Inez (McAdams) en haar ouders een bezoek brengt aan de stad van de liefde. In tegenstelling tot de welgestelde Inez, die niets ziet in een onzeker kunstenaarsbestaan, valt Gil direct na aankomst al voor de artistieke charme van de lichtstad. Wanneer hij tijdens een nachtelijke wandeling op een wel heel bijzondere wijze wordt meegevoerd in de bruisende geschiedenis van Parijs, is dit voor Gil reden om zijn huidige situatie eens onder de loep te nemen: is het leven daar nu echt zoveel mooier, of lijkt dat maar zo?
De film ‘Midnight in Paris’ krijgt van mij toch nog een zeventje, met name door de tijdreisparadoxen. Vincent geeft een zesje.
Zo nu en dan moeten leerkrachten bijgeschoold worden – en dat gebeurt niet altijd in de vakantie maar ook tijdens schooldagen. Vandaag hebben de leerkrachten van de basisschool van Wouter en Casper een studiedag, of ik me een dag met de jongens wil vermaken. Ik heb de jongens gevraagd wat ze met me zouden willen doen, na een dagje nadenken kwam het antwoord: het Tikibad in Duinrell.
Daar zijn we dus naar toe geweest. Het Tikibad staat op het terrein van Duinrell, je moet een kaartje kopen voor het park Duinrell en vervolgens per uur nog bijbetalen voor het gebruik van het Tikibad. We kiezen voor 4 uur – geen idee of we het vol houden, we zien wel.
Het Tikibad heeft ongeveer een kilometer (!) aan glijbanen, verdeeld over milde, snelle en supersnelle versies. We hebben ze allemaal gedaan:
| ‘; ?> | Blits Een lekkere snelle baan. |
| ‘; ?> | Flits Begint zeer steil! Erg leuk om te doen, we hebben hem meerdere keren gedaan. |
| ‘; ?> | Cannon ball Kort maar krachtig; ook vaak gedaan. |
| ‘; ?> | Cycloon Mijn favouriet: je begint met een snelle glijbaan en komt daarna bovenin een trechter terecht. In die trechter draai je nog een aantal rondjes waarbij je langzaam naar beneden zakt en uiteindelijk door het gat onderin in het water valt. |
| ‘; ?> | Family Slide Voor ons erg saai – bedoeld voor families met kleine kinderen die op schoot mogen. |
| ‘; ?> | Super Slide Iets sneller dan de family slide, maar nog steeds niks voor ons. Te saai. |
| ‘; ?> | Moonlight Deze is ook erg leuk, ook meerdere keren gedaan. Je gaat naar beneden op een band in de vorm van een acht, je kunt er met zijn tweeën op zitten. De baan zelf is erg donker – geen idee over wanneer welke bocht komt. |
| ‘; ?> | Starfright Lijkt erg veel op de Moonlight, maar dan iets minder spectaculair. |
| ‘; ?>
‘; ?> |
Pelikaanduik Wow, korte glijbaan hoog boven het water. Je maakt een flink stuk vrije val. Leuk om te doen, alleen kreeg ik elke keer zeer veel water in mijn neus en dat sloeg op mijn voorhoofdholtes en oren. De jongens hebben hem iets vaker gedaan dan ik. |
| ‘; ?> | Tyfoon Supersnelle glijbaan met lekker wat G-krachten. |
| ‘; ?>
‘; ?> |
X-stream Alweer een zeer bijzondere ervaring: je staat in een hokje, druk op een knop en de bodem valt onder je weg. Na een stukje bijna vrije val wordt de glijbaan horizontaal en stopt het alweer. Het is kort maar erg heftig. |
| ‘; ?> | Lazy river Ooh, heerlijk uitrusten op een band; laat je door de waterstroom meeneme en doe even lekker niks. |
Ik vond het een geweldig idee van Casper en Wouter, ik wil nog wel een keer (en de jongens ook ben ik bang).
Zomer, 1971. Bruno en Valeria zijn getuigen van de lotgevallen van hun moeder, Anna, die door haar jaloerse echtgenoot op straat is gezet nadat ze was verkozen tot ‘mooiste mama van het strand’. Vanaf dat moment leidt Anna samen met haar kinderen een onzeker bestaan met talloze verhuizingen en verschillende minnaars. Heden. Het einde van het leven van de nog altijd strijdlustige en vrolijke Anna nadert. Valeria haalt Bruno over om terug te keren naar hun geboortestad Livorno en voor hun moeder te zorgen. Deze hereniging haalt een hoop emoties naar boven en zorgt voor onverwachte gebeurtenissen; een huwelijk, een verloren zoon, een scheiding en een verzoening. Deze zomerse en liefdevolle film was de Italiaanse Oscar inzending voor Beste Buitenlandse Film.
La Prima Cosa Bella krijgt netaan een vijf, te chaotisch, teveel Italiaans gepraat, vreemde lenskeuze nu en dan. Vincent geeft een zeven.