Na een paar dagen niks doen behalve genieten van zon en zwembad is het weer tijd om vandaag, donderdag, te beginnen met terug vliegen richting Nederland.
Er wordt voor vrijdag mogelijk wat buitjes verwacht in het Rhonedal; hopen dat we daar geen last mee krijgen.

Het plan is om nu iets westelijker te gaan vliegen dan de heenreis en een stukje Centraal Massief mee te pakken. Of dat gaat lukken hangt van het weer af.

Vandaag een korte eerste trip: van Cannes naar Carpentras (LFMD – LFNH) om er weer een beetje in te komen. Na 56 euro afgerekend te hebben voor de landing en het parkeren van het vliegtuig voor 3 dagen (valt weer mee dus) onderweg naar Nederland!
Nou ja, onderweg – de vrouw op de toren, die voor niet-Fransen onverstaanbaar was, maakte er een potje van. We zagen twee kisten gevaarlijk dicht bijelkaar komen terwijl wij 20 (!) minuten lang voor de startbaan stonden te wachten op binnenkomend verkeer. Ze had het totaal niet onder controle.

Overigens moesten we op Cannes eerst door de Departure controles heen: de tassen moesten door de scanner, onze zakken moesten leeg en we moesten door een poortje – zoals dat altijd gaat als je met een lijnvlucht vertrekt. Bovendien moest ik me legitimeren, en mijn vliegbrevet laten zien.

Op vliegveld Carpentras was niemand op de radio te bereiken – een doe-het-zelf veldje; er waren wel een paar vliegtuigen en een paar piloten op het veld die bij een vliegclub horen. We vroegen ze of we een taxi konden bellen, en voor we het wisten zaten we bij een van die piloten in auto! Aangekomen bij het hotel wilden we hem wat geld geven, maar dat werd zeer resoluut geweigerd.

Carpentras is op donderdagavond ook redelijk uitgestorven (zoals Chalon). We zijn op een terrasje gaan zitten waar nog verder niemand zat om te gaan eten. Even waren er alweer 3 tafels bezet – als er 1 schaap over de dam is…

Op naar ons einddoel! Vandaag gaan we in 3 etappes naar Cannes, via Valence en Aix.

Vincent pakt het vliegen uitstekend op, hij neemt steeds meer taken op zich, zoals kaartjes uitzoeken, route bepalen en administratie doen. Ook luistert hij goed mee op de radio, en dat alles maakt het voor mij een stuk makkelijker.

Valence (LFLH – LFLU) is een groot veld dat ook militair gebruikt wordt, maar er niet veel activiteit.
Er is een restaurantje, dus even wat eten en weer door.

Over de uitlopers van de Alpen zijn we doorgevlogen naar Aix (LFLU – LFMA), een leuk veld waar ook nog redelijk wat activiteit is. Alleen de pompbediende was er niet, dus werd een vervanger opgetrommeld.
Vervolgens moesten we een vliegplan voor Cannes indienen, maar degene die dat normaal doet was toevallig die dag een paar uurtjes de deur uit. Ze zou om 4 uur terug zijn, maar dat was ze niet.
Dus wij naar de (nu echte) pompbediende die had aangeboden het vliegplan te versturen. Maar die kon de juiste telefoonnummers niet vinden.
Gelukkig kwam daar de mevrouw van de handling aan zodat we eindelijk ons vliegplan de deur uit konden doen en vertrekken naar Cannes.

Die vlucht (LFMA – LFMD) ging ook over wat hogere gebieden, en door militaire zones. Door in de lucht contact op te nemen met Le Luc kregen we toestemming om daar doorheen te vliegen.

De landing op Cannes ging prima, al was de vrouw op de toren moeilijk te verstaan…

Rond elf uur waren we bij de havendienst om onze landing en onze nacht parkeren te betalen. Dat was een meevaller: nog geen 40 euro voor de landing plus de overnachting voor het vliegtuig.
De meteodienst op Beek is perfect – je krijgt uitgebreide informatie over het weer, voor het komende uur, maar ook voor komende donderdag – 4 dagen vooruit.
Het weer is uitstekend; het vliegplan krijgen we uiteindelijk via de computer de deur uit, en tegen half een hangen we in de lucht richting Verdun.

De vlucht (EHBK – LFGW) verliep uitstekend, en dik een uur later stonden we bij Verdun aan de grond om te tanken en te eten/drinken. Officieel is er geen restaurant op het vliegveld, maar toch konden we er uitstekend lunchen.

Vervolgens naar Chalon (LFGW – LFLH), een veldje iets onder Dyon. Dat werd ook een perfecte vlucht; half 5 stonden we aan de grond. Een taxi bracht ons naar het centrum van de stad, en de chauffeur kreeg een enveloppe met commissie van het hotel waar hij ons naar toe bracht. Een prima hotel overigens.

Chalon-op-zondag is echt he-le-maal niks, alle winkels zijn dicht, maar ook veel restaurants zijn gesloten. Na enige omzwervingen toch een leuk restaurantje gevonden en lekker gegeten.

Vervolgens naar het hotel, een laatste drankje, de vlucht voor morgen voorbereiden en de administratie voor vandaag doen…