Marrakesh 2019 – dag 1

Het is het einde van het jaar – dus gaan we weer op stap. Afgelopen jaren waren naar wat koudere bestemmingen (IJsland, Roemenië, Ierland, Luxemburg). Ik vond het tijd worden voor een wat warmere bestemming.

De keus is gevallen op Marrakesh. In de winter is het er rond de 20 graden, lijkt me heerlijk.
En we treffen het, de verwachting is nog veel beter dan dat: tot zo’n 26 graden, alleen ’s avonds koelt het nogal af – tot een graad of zes ’s nachts.

Op tweede kerstdag vertrekken we met Transavia vanaf Schiphol. Het is ongekend rustig, nergens rijen en de vlucht vertrekt op tijd, tegen half drie ’s middags.
Iets na zes uur verlaten we per trap het vliegtuig en wandelen we richting aankomsthal. Slurfen kennen ze op dit gedeelte van het vliegveld niet.

Bij de kofferbanden staat een balie waar je geld kunt halen, de Marokkaanse Dirham. 1 Dirham is ongeveer 10 cent, dat is makkelijk rekenen. Maar geld krijgen – dat gaat op zijn buitenlands. Je kunt niet zomaar een bedrag noemen, je hebt keuze uit 3 mogelijkheden: 4000, 6000 of 8000 Dirham. We kiezen 4000, al is dat wel een beetje veel. Niet dat je dat als geld krijgt, de helft krijg je als papiergeld, de andere helft wordt op een betaalpas gezet. Er wordt ons op het hart gedrukt niet met eigen pinpas of creditcard te betalen, maar met degene die we net gekregen hebben.
En nou maar hopen dat er wat op staat, het is niet te controleren.

De trip naar het hotel hebben we dit keer maar laten regelen door Booking.com, we laten ons niet nog een keer zo afzetten als in Boekarest. Heel veel mensen doen dit blijkbaar, het staat in en buiten de aankomsthal vol met mensen met naambordjes. Het is even zoeken maar dan vinden we Vincent zijn naam buiten op een bordje.
Eenmaal in de auto wil de chauffeur de naam van het hotel nogmaals weten en vooral het adres. Hij kent het hotel blijkbaar niet. Hij belt met iemand (dat bleek later het hotel te zijn) en gaat vervolgens onderweg. We krijgen al een eerste indruk van het verkeer – druk, chaotisch en veel, heel veel brommers.

Het hotel ligt niet aan een grote weg ofzo, de chauffeur brengt ons tot aan een straatje en belt. Hij vertelt dat iemand van het hotel ons komt halen. En inderdaad komt iemand aanlopen die ons verder een smal steegje in leidt en ons het hotel binnen laat. Dat ziet er echt keurig uit – dat deed het steegje niet vermoeden.

Inchecken onder het genot van Marokkaanse thee, koffers aan de kant en dan er nog maar even op uit, ook om wat te eten. Dat wil zeggen bijna, we willen natuurlijk simcards hebben om Ingress, Pokémon en Harry Potter te kunnen spelen. De man van het hotel biedt aan om het voor ons te regelen, duurt 5 minuten. Alleen komt hij andere nieuwe klanten tegen en worden wij in de wacht gezet.
Heeft hij er 1 gehaald, wij willen 2. Hij weer weg, en komt later met de tweede simcard. Dan moet er tegoed op, 50 Dirham voor 5GB. Dat is een prima prijs – alleen heeft hij maar 1 tegoed meegenomen. We zijn het wachten zat en zeggen dat de tweede ook morgen kan, of dat we het zelf wel regelen.

We kunnen de deur uit.

Twee straathoeken verderop staat een telecom winkeltje. Hij heeft van alles maar geen beltegoed, moet ik twee winkeltjes verderop zijn. Daar staat iemand die me wil helpen, hij pakt mijn telefoon af waar de sim al in zit, belt zichzelf om het nummer te zien, doet wat met zijn telefoon en ik krijg een SMS. Er staat 5GB op. Ik geef de beste man 50 Dirham en het is geregeld.
Er is dus helemaal niks geregistreerd, er zijn geen rekeningen of andere bewijzen van aankoop.
Welkom in Marokko.

We lopen naar her grote plein Jeema El Fna – een van de bezienswaardigheden van Marrakesh op 10 minuten lopen van ons hotel door nauwe steegjes die vol zitten met winkeltjes en verkopers met hun handelswaar op de grond. Aan het begin van het plein zit een leuk restaurantje met een bovenverdieping, Café Kessabine, dat lijkt ons wel wat. We bestellen couscous met wat drank – zonder alcohol want dat blijkt not done hier in de meeste restaurants.
Daarna koffie verderop op het plein bij L’adresse, en weer terug naar het hotel.

Hier kun je wel bier en wijn krijgen. Wijn kan alleen per fles – we doen een rode wijn, het hoeft niet op, wat over blijft is voor morgen.
De hotelman verdwijnt om een fles rode wijn te halen – en komt terug met rosé. Wij zeggen dat is geen rode wijn en hij verdwijnt weer. Om even later met dezelfde fles terug te komen, volgens de eigenaar van het hotel is dit de rode wijn. We doen niet moeilijk, het komt wel op.
Bijzonder om te zien dat ze werkelijk geen idee hebben wat het verschil tussen rosé en rode wijn is…


rknSWFS
Aankomst Marrakesh

s8tHDWb
Vliegveld Marrakesh

XTzTmCq
Zoek je naam voor vervoer

64k5QdC
Op het plein Jeema El Fna

wdHhJZM
Op het plein Jeema El Fna

BsqFpnh
Op het plein Jeema El Fna

C8DBGp7
Op het plein Jeema El Fna

PG6X7wK
Op het plein Jeema El Fna



Auto- en looproute