Alweer een film gebaseerd op waargebeurde feiten: The Freedom Writers Diary. De film begint in 1994 en gaat over een lerares engels en haar schoolklas. De klas zit vol met leerlingen uit veel verschillende etnische groepen, en er heerst, net als buiten de klas, een zeer vijandige stemming.
De lerares krijgt het voor elkaar dat de leerlingen milder, en uiteindelijk zelfs vrienden van elkaar worden; dit gebeurt onder andere doordat ze de leerlingen een dagboek laat bijhouden.

Een leuke film, ondanks de her en der op amerikaanse wijze aangedikte dramatische scenes – scenes die door het studentikoze publiek in de bioscoop meedogenloos worden afgestraft.

De film van vanavond heet officieel La Môme maar hier in Nederland is hij bekend als La Vie en Rose. De film gaat over het leven van Édith Piaf, van haar kinderjaren tot haar dood, uiteraard met veel muziek van haar.

Het leven van Édith is mooi in beeld gebracht, maar ik ben geen liefhebber van haar muziek. Mocht je ervan houden, dan is de film een bezoek waard.

De sneak preview van vanavond was een Duitse film over een Stasi (Staats Sicherheit) medewerker in het voormalige Oost-Duitsland: Das Leben der Anderen. De Stasi-medewerker luistert een stel kunstenaars af, en dat brengt hem erg aan het twijfelen over de de Stasi.

Een goede film, ook al zou hij hier en daar wat vlotter kunnen. De moeite van het bekijken waard.