Zonder problemen of vertragingen komen we via Londen rond 11 uur ’s ochtends aan op Schiphol waar mijn zus met haar drie zonen en twee Bosnische loge’s ons welkom thuis heten.

Nog iets over de afstanden die we afgelegd hebben (totaal 1681 kilometer):
Dag 2: 58 kilometer (vliegveld Kaapstad – Knorhoek)
Dag 4: 154 kilometer (Knorhoek – Montagu)
Dag 5: 303 kilometer (Montagu – Wildernis)
Dag 7: 130 kilometer (Wildernis – Oudtshoorn)
Dag 8: 409 kilometer (Oudtshoorn – Greyton)
Dag 9: 201 kilometer (Greyton – Stanford)
Dag 11: 162 kilometer (Stanford – Kaapstad)
Dag 14: 140 kilometer (bezoek Kaap de goede Hoop)
Dag 15: 25 kilometer (Kaapstad – vliegveld Kaapstad).

Het was een zeer, zeer geslaagde vakantie.

Er is al een idee voor een stedentrip eind 2012: dit keer niet de warmte maar de kou van Helsinki. Gelukkig zijn de sauna’s daar heet.

Volgens de papieren moeten we liefst 3 uur van tevoren inchecken voor South African Airways, we zorgen er dan ook maar voor dat we ruim op tijd weg zijn want ook de auto moet nog ingeleverd worden.

Dat inleveren ging wel erg snel, we hoeven nergens voor te tekenen, we krijgen geen inleverbewijs en we hebben geen idee of we een naheffing krijgen voor bijvoorbeeld benzine en auto schoonmaken. Bij het ophalen van de auto heeft Vincent getekend voor een credit card autorisatie, we zullen later ontdekken wat daar daadwerkelijk van afgeschreven is.

Inchecken voor onze drie vluchten Kaapstad – Johannesburg – Londen – Schiphol gaat vlot en de bagage zal als het allemaal volgens plan gaat op Schiphol worden afgeleverd.
Het is dinsdagavond en dus filmavond. Geen sneak maar de film The Green Lantern voor mij (een zesje, een iets te standaard buitenaardse wezens film).
Slapen mag pas na middernacht – dan is Vincent jarig!

Ik ben blij dat er tijdens ons verblijf in Zuid-Afrika niks raars voorgevallen is, iedereen praat altijd over de (on)veiligheid van het land. Zelfs ons reisbureau wilde alleen maar dingen voor ons regelen als we konden bewijzen dat we een reisverzekering hadden.
Overal word je gewaarschuwd niet te avontuurlijk te worden: ga niet over donkere paadjes, ga niet ’s avonds buiten een een plaats lopen, let goed op je spullen. In Knorhoek hadden we bijvoorbeeld ’s avonds best wel naar een restaurant willen lopen maar het werd erg afgeraden.
In de iets grotere plaatsen zie je overal beveiliging, in Kaapstad in bepaalde delen zelfs op elke straathoek. Tijdens de carnavalsoptocht stond aan beide kanten van de route om de twintig meter iemand met een geel hesje en een wapenstok.
De eerste avond in Kaapstad zagen we vanuit het restaurant waar we aten gelijk al een vechtpartij, de voorlaatste avond zagen we er nog een.
Veel grotere huizen hebben stevige muren met daarop bedrading die op spanning staat. Als ergens een toegangspoort voor auto’s is staat er altijd bij ‘wacht met doorrijden tot het hek gesloten is’. Aan dat soort dingen merk je echt dat er iets aan de hand is met de veiligheid. Johannesburg schijnt nog veel erger te zijn dan Kaapstad.
Een vrouw die woont in Kaapstad vertelde dat ze een van de spannende dingen van de stad vond dat ‘je altijd over je schouder moet kijken’; ze drukte ons ook op het hart om maar vooral niet iets spannends te gaan doen als naar het oude ‘zwarte’ gedeelte te gaan om een jazz cafeetje te bezoeken.

Dat allemaal gezegd hebbende heb ik me op een enkele keer niet echt bedreigd gevoeld, je bent er wel veel mee bezig, al was het alleen maar omdat je zoveel mensen in gele hesjes ziet.

Nog iets over werkgelegenheid, ik moet vaak denken aan Thailand waar heel veel mensen werk doen waarvan wij vinden dat dat toch anders kan. Het is een soort werkverschaffing, het is ongelofelijk met hoeveel mensen ze bijvoorbeeld de straten schoon houden. In Stanford zagen we zeven mensen met zijn allen de straat aanvegen, 3 aan de ene kant, 4 aan de andere kant: 3 vegers, 2 met een schep en 2 met een vuilniszak. Dat werk doet in Nederland 1 persoon op een borstelwagentje en dat vele malen sneller.
Het verbaasde me ook elke keer weer in restaurants hoeveel mensen in de keuken en in de bediening staan. Personeel is blijkbaar goedkoop.

Vakanties – Kaapstad 2011 – Dag 15

Vliegveld Kaapstad

Landing op Johannesburg

Ik heb te doen met Linda en Meike, de vrouwen die we gisteravond in de kroeg zagen. Hun plan was om vandaag de Tafelberg te bezoeken, maar de berg hangt tot bijna aan de voet in een grote wolk. Dat gaat waarschijnlijk niet door. Ik ben nogmaals erg blij dat we al geweest zijn.

Op ons programma staat een bezoek aan Kaap de Goede Hoop, dat is nog een flinke rit met de auto. Daar begint het avontuur al, enkele dagen geleden heb ik de autosleutel afgegeven en heeft men de auto ergens geparkeerd. Is de auto nog ergens?
Een tweede spannende vraag: komen we met de auto wel weg van het hotel? Vandaag, 2 januari, is ook een nationale feestdag is Zuid-Afrika, net als eerste, tweede als derde kerstdag, en 1 januari. Een aantal belangrijke straten in Kaapstad zijn nog steeds afgezet en vanmiddag is er weer een karnavalsoptocht door de stad.
En een derde probleem: het geld is op en we hebben een geldautomaat nodig. Dat is een probleem omdat het vandaag dus een nationale feestdag is, en dus de banken en veel winkels gesloten zijn. In verband met vandalisme zijn geldautomaten niet toegankelijk buiten openingstijden.

Om met het laatste probleem te vinden: in een winkelcentrum, een eind verderop, is nog een apparaat te vinden dat toegankelijk is. In het centrum zijn een paar winkels open en daarom ook de geldapparaten toegankelijk.
Het eerste probleem komt ook goed, ik laat een ontvangstbewijs zien, en iemand haalt de autosleutel en rijdt de auto voor.
We komen zelfs de stad uit, hier en daar moet iemand voor ons wat aan de kant zetten en moeten we omrijden vanwege de afzettingen, maar het lukt.

Onderweg in het plaatsje Kalk Bay staan net als in Hermanus de stoplichten dusdanig slecht afgesteld dat we een half uur over een paar kilometer doen, hier valt nog een en ander te optimaliseren.
Onderweg naar de kaap woont nog een pinguïn familie, we gaan er even kijken. Het is een ander soort dan we zagen in Betty’s Bay, dezen waren ook wat beweeglijker; we hebben ze uit zee zien komen. De pinguïns komen niet als een eend aanzwemmen maar komen van onder water zo ongeveer het strand op lopen. Erg leuk om te zien.

Kaap de Goede Hoop is een enorm groot natuurgebied met een grote verscheidenheid aan diersoorten, je wordt vooral gewaarschuwd voor bavianen – dit zijn gevaarlijke beesten die je moet zien te ontwijken. Je mag ze absoluut niet voeren.
Op het zuidelijkste punt van dit schiereiland is dan het HET punt wat we kennen als Kaap de Goede Hoop. Op een heuvel ernaast staat een vuurtoren, daar zij we naar toe gereden voor zover mogelijk en daarna wandelend omhoog.
Maar het hoogtepunt van het bezoek was toch wel het bereiken van het zuidelijkste punt, het punt waar de VOC schepen vroeger omheen moesten. Het is een maar een kleine rots iets boven de zeespiegel, het waait er ontiegelijk hard, en je kijkt oneindig ver over de zee. Richting zuiden ligt Antarctica, niet echt in de buurt, de zuidpool is nog dik zesduizend kilometer verderop. Amsterdam ligt 9600 kilometer de andere kant op. Ik had er best een hele tijd kunnen zitten, het doet je toch iets, zo’n speciaal plekje op aarde.

Terug in Kaapstad is de karnavalsoptocht nog in volle gang, we moeten flink omrijden om bij het hotel te komen.

En dan is de laatste dag van de vakantie een feit, nog één keer uit eten, en morgen op naar het vliegveld.
En op deze laatste avond gebeurt het: de eerste rekening in een restaurant die boven de 500 Rand uit komt, 559 om precies te zijn exclusief 10% fooi. Ach, dat betekent dat we hoofdgerecht, toetje, koffie, water en enkele glazen wijn voor nog geen 35 euro per persoon gehad hebben, voor Nederlandse maatstaven nog steeds erg goedkoop.