Caribbean 2014 – 4: Inschepen

Het gaat eindelijk gebeuren, de reden waarom we naar Florida gevlogen zijn: inschepen voor onze cruise!

We gaan op stap met de maatschappij Royal Caribbean en gaan varen op de boot Allure of the Seas. Het is een vrij nieuw schip, in 2010 is het in de vaart genomen, gebouwd in Finland en heeft Nassau (Bahama’s) als thuishaven. Er kunnen 5200 passagiers mee bij 2 personen per hut; zitten alle hutten helemaal vol dan zijn er 6400 passagiers aan boord. Er gaan 2400 personeelsleden mee, gemiddeld dus ongeveer 1 personeelslid per 2 gasten.
De boot is 320 meter lang en 47 meter breed, heeft een diepgang van 9 meter en rijst 65 boven de waterlijn uit. Snelheid is 20 knopen, ofwel 37 km/uur.
Er zijn 16 decks (maar de hoogste heet 17, deck 13 bestaat niet), de meesten daarvan zitten vol met hutten, een ander deel is bedoeld voor het vertier van de duizenden passagiers.

We laten ons per taxi naar de haven brengen. Je waant je op een luchthaven, er zijn incheckbalies per deck, je moet door een security check zoals op een vliegveld, zakken leeg en door een poortje, je rugtas door een scanner.
De koffers hadden we al eerder aan iemand afgegeven, die worden door anderen naar je hut gebracht, je hoeft zelf niet te zeulen. Later blijkt dat koffers ook nog door een scan heen gaan, sommige koffers werden in quarantaine gezet omdat er spul in zat (of leek te zitten) dat niet mee mocht naar je hut. Hadden wij gelukkig geen last van.

En dan eindelijk de boot op. We zitten op deck 14, hut 275. De koffers staan er nog niet, maar we gaan dan ook nog lang niet weg. De hut is klein en heeft geen ramen; als we dat hadden gewild dan was de hut ongeveer 2x zo duur geweest. We zijn toch niet van plan hele dagen in de hut te zitten, er is genoeg vertier.
Dus snel weer naar buiten en het schip verkennen. We vallen van de ene verbazing in de andere; de vele decks met de vele bars, restaurants, zwembaden, tafeltennis, voetbal, basketbal, waveboarden, klimwanden, sauna, sportschool, bibliotheek, schoonheidsbehandelingen, bars, bars en nog eens bars. We lopen zo nu en dan langs onze hut – zijn de koffers er al?
Gelukkig, een uur voor vertrek staan ze voor onze deur.

Om vijf uur is de afvaart. Maar voor we vertrekken is er eerst nog een security drill, iedereen moet naar een verzamelpunt gaan, wij moeten naar G2 – dat is op deck 6 achterop aan de rechterkant. Het gaat behoorlijk geordend, overal staan mensen met gele hesjes je naar de juiste plek te leiden. Eenmaal op de juiste plek aangekomen gebeurt er verder eigenlijk weinig. We worden door de kapitein via het intercom systeem toegesproken, maar verder geen oefening of informatie over hoe je bijvoorbeeld een reddingssloep in moet. Na een klein half uur is de oefening officieel voorbij en mag je je eigen ding weer gaan doen.
Er liggen nog een paar enorme cruise schepen in de haven en we moeten nog even wachten met de afvaart tot een van de andere schepen de haven uit is. En dan gaan we! Wat een geweldig gevoel om op zo’n enorm schip de haven uit te varen.

Om half negen is onze tafel beschikbaar voor het diner. Het ligt van tevoren al vast, je kunt bij het boeken aangeven hoe laat je wilt eten (6 uur of half 9) en dat is voor de rest van je week je tafel en diner tijd. Wij hebben tafel 313 in zaal Adagio toegewezen gekregen, het staat zelfs op het pasje dat je krijgt – een pasje waarmee je je hut in kunt en waarmee je alles wat je aan boord koopt kunt betalen; het wordt je ‘seapass’ genoemd.
Tafel 313 is een vier-persoons tafel, en we blijken ingedeeld te zijn met een Oekraïns stel. De man doet nog enige poging tot communicatie maar hij spreekt maar ongeveer 3 woorden engels, zij zegt helemaal niks. Niet de meest gezellige tafel, we besluiten morgen te vragen of we een wat leukere tafel kunnen krijgen.
Het eten is al betaald, voor drankjes moet je je seapass trekken. Je kunt kiezen uit een aantal voor-, hoofd- en nagerechten, het wordt geserveerd alsof het uit een gaarkeuken komt. Maar wat wil je, er moeten 5000 mensen van eten voorzien worden. Het smaakt redelijk, maar is geen haute cuisine.

We nemen nog een afzakkertje in de binnentuin, dan is het tijd om te gaan slapen.


De Allure of the Seas
20140429-160323.jpg
Vertrek uit de haven
20140429-155453.jpg

Vanaf het achterdeck
20140429-155623.jpg

De Promenade
20140429-155701.jpg

De eerste cocktail aan boord
20140429-155746.jpg

We verlaten Ft. Lauderdale
20140429-155809.jpg

Prachtige zonsondergang
20140429-155822.jpg

Sneak Preview: Disconnect

disconnectDisconnect brengt verschillende verhaallijnen samen over mensen die op zoek zijn naar echte verbintenis in een wereld waarin iedereen virtueel met elkaar verbonden is. De verhalen ontwikkelen zich via aangrijpende gebeurtenissen. Verrassende twists onthullen een schokkende realiteit over ons dagelijks gebruik van communicatietechnologie. We leren talrijke onvergetelijke personages kennen, gespeeld door een fantastische cast, met eigentijdse, herkenbare verhalen. Het resultaat is een stijlvolle, meeslepende en actuele ontleding van de manier waarop technologie onze levens en relaties beïnvloedt. Hoe komt het dat we meer verbonden zijn dan ooit tevoren – en toch verder uit elkaar leven dan voorheen?

De film Disconnect wordt sterker en sterker, de zaal steeds stiller. Vincent en ik geven beide een 8.

Sneak Preview: Quartet

quartetIn een bejaardentehuis voor musici wordt het jaarlijkse concert voorbereid ter ere van wijlen Guiseppe Verdi’s verjaardag, de beroemde Italiaanse componist. De komst van Jean (Maggie Smith), ex-vrouw van een van de bewoners, zorgt voor een hoop opschudding. Jean gedraagt zich als een echte diva, maar ze weigert mee te zingen. Toch zal de voorstelling door moeten gaan…

De film Quartet krijgt een 4.5 – wel een beetje humor maar niet mijn film. Vincent geeft een 7.

Sneak Preview: Spring Breakers

springbreakersVier sexy studenten plannen een overval op een fast food restaurant zodat ze Spring Break kunnen financieren. Dit is slechts het begin van hun wilde vakantie… In een motel kamer vieren ze de gestolen buit en door al het lawaai worden ze opgepakt door de politie. Met een kater en alleen in hun bikini’s staan ze voor de rechter. Tot de verbazing van de dames wordt de borg betaald door Alien (James Franco), een onbekende lokale ‘bad boy’. Alien laat de 4 studenten de wildste Spring Break ooit zien en moeten ze via verschillende klusjes hun borg terugbetalen.

De film Spring Breakers krijgt een 7 omdat de sfeer prachtig wordt neergezet; Vincent geeft een 6.

Sneak Preview: The Place beyond the Pines

theplacebeyondthepinesLuke (Gosling) is een professionele motorrijder en komt erachter dat hij een zoon heeft van zijn ex-vriendin, waarmee hij al een jaar geen relatie meer heeft. Luke besluit per motor banken te beroven om zijn zoon financiële ondersteuning te kunnen bieden. Hij raakt echter verzeild in een gewelddadige confrontatie met een jonge politieagent (Cooper). De gevolgen hiervan strekken tot aan de volwassen levens van hun zonen.

De film The Place beyond the Pines is een beetje traag maar de film blijft boeiend door de wendingen in het verhaal. Een zeventje, Vincent geeft een 6.5.

Sneak Preview: Kon-Tiki

kon-tikiOp 28 april 1947 verlaat Thor Heyerdahl zijn vrouw en kinderen en vaart hij met vijf onervaren bemanningsleden op de Kon-Tiki, een vlot van balsahout, van Peru naar Polynesië. De Noorse antropoloog en avonturier wil met zijn zeereis van achtduizend kilometer bewijzen dat Polynesië werd bevolkt door kolonisten uit Zuid-Amerika en niet uit Azië, zoals de heersende wetenschappelijke theorie beweert. De bemanning heeft, op een simpele radio na, geen moderne apparatuur aan boord en alleen een papegaai als gezelschap. In de schijnwerpers van de wereldpers navigeren ze met behulp van de sterren over de uitgestrekte Stille Oceaan waarbij ze de stroming als roer gebruiken. Strijdend tegen woeste stormen, haaien en de gevaren van de open zee is het zes mannen tegen de natuur in een poging de Kon-Tiki aan land te brengen. Nadat hij alles op het spel heeft gezet voor deze expeditie, zelfs zijn huwelijk, is Heyerdahl vastbesloten om te slagen.

De film Kon-Tiki krijgt een 6.5. Aardige film maar haalt het niet bij Life of Pi of Nova Zembla. Vincent geeft een 7.

Sneak Preview: Side Effects

sideeffectsSide Effects is een psychologische thriller waarin het draait om Dr. Jon Banks (Law), een ambitieuze jonge psychiater die zichzelf wil bewijzen. Als zijn nieuwe, zwaar depressieve patiënte Emily (Mara) niet op gangbare medicijnen reageert, besluit hij om als laatste redmiddel een nieuw medicijn genaamd Ablixa voor te schrijven. Dit werkt; Emily wordt langzaam beter. Maar dan wordt de echtgenoot (Tatum) van Emily op brute wijze doodgestoken en de politie vindt Emily met het mes in haar handen. Ze heeft echter geen flauw idee wat er gebeurd is.

De film Side Effects krijgt van mij een acht. Sterk verhaal, onverwachte wendingen, goed gespeeld.

Beter spellen en rekenen

Hoe goed is je Nederlands? En hoe staat het met je hoofdrekenen?

Beter spellen
Ik dacht dat ik toch wel redelijk Nederlands kon spellen, afgezien van het Groot Dictee der Nederlandse Taal want daar komen woorden in voor die een normaal mens nooit gebruikt, laat staan opschrijft. Maar gewone woorden als Sint-Nicolaas – moet dat inderdaad met twee hoofdletters en een streepje? En is het marsepein of marsepijn? Wanneer gebruik je wiens en wanneer wier? En is het nou ‘ik word’ of ‘ik wordt’? Schrijf je ‘het bestede geld is op’ of is het toch ‘het besteedde geld is op’?
Dat zijn nou vragen die je kunt krijgen bij https://www.beterspellen.nl – en je leert er ook nog wat van!

Ik, en velen met mij, doen elke dag een beterspellen test. Als je je aanmeldt op die website krijg je elke werkdag een email met een link naar de test van die dag. De test bestaat uit vier meerkeuze vragen over de spelling der Nederlandse taal; bijvoorbeeld:

Er zijn veel gezellige ……..  in de oude binnenstad.cafés
cafees
café’s

Kies het juiste antwoord, en als je alle vier beantwoord hebt krijg je te zien welke je goed of fout beantwoord hebt. Ook kun je een zes-weken overzicht bekijken; dit is die van mij:

Mijn laatste week mag er zijn: 100%! Helaas warende weken ervoor minder foutloos.

Beter rekenen
Hetzelfde idee is er voor https://www.beterrekenen.nl, bijvoorbeeld:

Wat is groter: 1/4 of 2/9 ?2/9
1/4

Kies het juiste antwoord.
Rekenen gaat mij goed af, kijk maar:

Het is echt ontzettend leuk om mee te doen; het kost je een paar minuten per dag, en het werkt echt! Ik weet nu of het tien miljoen driehonderdvijfenzeventigduizend vijfhonderdtwaalf is, of tienmiljoendriehonderdvijfenzeventigduizendvijfhonderdtwaalf, of dat je het nog anders schrijft.

Kortom: ga naar de sites https://www.beterspellen.nl en https://www.beterrekenen.nl en schrijf je in!

Naar de madiwodo show

Paul de Leeuw is begonnen met een nieuwe avondshow en het leek me leuk daar een keer als publiek bij te zijn. Je kunt gewoon kaartjes via de madiwodo website bestellen op voor dag die je wilt.
Erben Wennemars doet ook mee in de show, Vincent en ik zijn beide wel een beetje fan van hem, Vincent vanwege zijn schaatsprestaties en ik vanwege zijn twitterprestaties.

We hebben de kaartjes een paar weken geleden besteld voor vanavond – maar toen was nog niet bekend dat Erben maar 2 avonden in de week mee zou doen. Gelukkig was donderdags een van de Erben dagen.

De reis gaat per trein naar Studio C in Almere. Ik verwachtte zoiets als de mega-studio’s als in Aalsmeer maar dat valt tegen. Het is gewoon een gebouw op een bedrijventerrein.
We eten en drinken wat (dat hadden we erbij geregeld) en raken aan de praat met Diny en Annelies, twee vriendinnen uit Apeldoorn, en het wordt erg gezellig.

Een half uur voor de uitzending gaan we de eigenlijke studio in. Geen vrije zitplaatsen, een medewerker van het programma bepaalt waar je mag gaan zitten. Iedereen krijgt nog een glaasje drinken en dan komt Paul voor de reclame even op om de promo live te doen.

En dan begint de live uitzending. Er heerst rust in de studio – iedereen doet rustig wat ‘ie doen moet. Geen stress, geen paniek. Ik kijk veel om me heen, ik vind het leuk om te zien hoe zo’n uitzending nou gemaakt wordt.
Ik dacht dat de presentatoren altijd met een oortje rond liepen, maar dat doet Paul in ieder geval niet. Hij doet echt de uitzending zelf, bedenkt de vragen en de grappen zonder enige hulp. Paul is absoluut een stuk gestegen in mijn achting wat dat betreft.
Erben is leuk maar geen televisiepersoonlijkheid, hij valt nogal weg tegen het overwicht van Paul.

Na afloop is er nog een borrel waar het weer heel gezellig wordt met Diny en Annelies. Helaas moeten we tijdig weg om onze trein te halen, we wisselen gegevens uit en spreken af dat we het nog wel eens over doen. Als het programma lang genoeg blijft bestaan.

Ik heb erg genoten van deze avond, ik wil nog wel eens vaker een uitzending bijwonen.

Tiësto in de Heineken Music Hall

Ik kan het niet laten – als Tiësto in de buurt is dan wil ik naar een concert van hem. Meestal zit ‘ie tegenwoordig in het buitenland, maar hij was nu weer even in Nederland en gaf een dj-set in de Heineken Music Hall.

Een klein jaar geleden heb ik hem nog gezien in de TT-hallen in Assen – en dat viel niet mee. Hij speelde gewoon niet de muziek die ik leuk vond; nou maar hopen dat het vannacht beter gaat.
En dat was zo, al gelijk bij de eerste platen had ik het gevoel ‘dit gaat goed!’. En dat heeft hij zo’n 5 uur volgehouden, de volledige set dus. Er zat weer een klein uurtje oude hits bij, altijd leuk, maar de nieuwere muziek die hij draaide vond ik eigenlijk leuker.
Ik was er met Scilla; we zijn op de tribunes geweest en hebben vrijwel vooraan bij het hek gestaan – lekker dichtbij dus en  kon Scilla met haar lengte ook eens wat van Tiësto zien in plaats van ruggen van andere bezoekers. Het geluid zo dichtbij was wel erg loeihard – ik was blij dat ik mijn oordopjes weer bij me had. Op de tribune klonk het eigenlijk veel beter, zelfs zonder oordopjes.

Op het programma staat ooit nog een keer Tiësto zien in een club in Ibiza – wie weet volgend jaar een keer….

Racen op Zandvoort

Gisteren werd ik gebeld – of ik zin had om naar de sponsordag te komen op circuit Zandvoort. En of ik een paar rondjes mee wilde rijden in een auto uit de Westfield Cup.
Nou, daar hoefde ik niet lang over te denken.

Dus vandaag sta ik op Zandvoort en ben te gast bij BA Motorsport. Het is een drukte van belang in en rond de pits – allerlei teams staan met grote motorhomes achter de pits en tonen hun racewagens aan sponsoren/familie/vrienden en kennisen. En sommige gelukkigen mogen een paar rondjes meerijden over het circuit.

Zoöok bij het team van BA Motorsport; ik word bij aankomst ontvangen door gastvrouw Astrid vlakbij de Tarzan-bocht, coureur Patrick staat ontspannen bij zijn Westfield cup-auto met startnummer 81.  Het barst hier van de raceauto’s uit allerlei klasses, ik kijk mijn ogen uit.

En dan is het plotseling mijn beurt om met Patrick het circuit op te gaan. Ik neem plaats en word goed ingesnoerd. Vrijwaringsbriefje mee want die moet je bij het uitrijden uit de pitstraat inleveren. En dan geeft Patrick gas en stuiven we het circuit op – heerlijk dat gevoel van acceleratie. Het is net karten, je zit laag bij de grond en het gaat hard! Patrick kent het circuit duidelijk beter dan ik (niet zo gek want ik heb er nog nooit gereden), hij weet precies waar je moet remmen en weer gas kunt geven. Blij dat ik niet achter het stuur zit want volgens mij zou ik er her en der afvliegen. Hoewel – ik zou natuurlijk best graag zelf een rondje over het circuit willen maken!
Patrick rijdt vier rondjes met me, een inrijronde, twee rondes op volle snelheid en een uitrijronde. Wat een heerlijke ervaring om zelf ook eens zo dicht bij andere raceauto’s te zitten, het is toch anders dan op televisie als je met een cameraatje vanuit een auto meekijkt, deze sensatie is veel intenser.

Na afloop van de rondes nog wat nagenieten onder het genot van heerlijke hapjes en drankjes.

Patrick – dankjewel voor deze heerlijke dag!

Voor meer plaatjes van deze dag, kijk op dit fotoboek.

Snowboarden midden in de zomer

We hebben een uitje van de zaak in Snowworld Zoetermeer. Dat is wel bijzonder want het is +25 graden buiten en er ligt echte sneeuw op de piste in Snowworld. De hal wordt op een temperatuur van -7 graden gehouden, hoe warm het buiten ook is.

Er is keuze tussen een les skiën en een les snowboarden; skiën heb ik al één keer in mijn leven gedaan, dus tijd voor wat anders: snowboarden dus.
De eerste beslissing die je moet maken is: wil je met je linker been of rechter been voor? Ik heb geen idee, omdat ik vroeger linkshandig was (rechtshandig is mij aangeleerd) en nog steeds voor veel dingen links mijn primaire kant is, kies ik voor links-voor.
Op de piste begin je met het koud maken van de snowboard en daarna je voorvoet vastzetten op de plank. Eerst leren ‘lopen’ met de plank aan je been; daarna leren vallen: of je nou voorover gaat of achterover: handen op je borst leggen, niet gekruist maar tegenelkaar. Dit om te voorkomen dat je op je handen valt en daarbij een polsblessure oploopt.

Tot zover niks aan het handje. Nu met een soort lopende band naar halverwege de piste. ‘Ga maar zitten’ zegt de instructeur; daar heb ik niet zoveel zin in, dat gaat natuurlijk een natte kont opleveren. Maar ik kom er niet onderuit; je zult wel moeten om je tweede voet op de plank vast te maken. De eerste afdalingen gaat redelijk goed, recht naar beneden en stoppen; ook sprongetje maken en de punt van de plank aanraken, terwijl je naar beneden gaat, gaan redelijk.

Nu het echte werk: een bocht maken! De instrukteur vertelt: wijs naar de kant die je op wilt. Het idee is dat je je gewicht iets verplaatst en daardoor de bocht inzet. Dat gaat niet echt geweldig; in mijn geval moet ik een bocht naar rechts maken; ik sta dus met mijn linker been voor, ik wijs met mijn linker hand naar rechts en draai daardoor zodanig dat mijn rug langzaam richting de afdaling draait, en mijn voorkant de helling naar boven ‘ziet’. In de bocht moet steeds verder je hakken optillen – de hakken wijzen richting de afdaling en als je je hakken (en daarmee die kant van het snowboard) niet op zou tillen dan ‘happen’ ze in de sneeuw en ga je achterover.
De theorie snap ik, maar ik kan mijn lichaam er niet echt van overtuigen. Ik zet de bocht in, maar krijg het niet goed voorelkaar de hakken omhoog te krijgen en te houden. De snowboard hapt lekker in de sneeuw en ik ga achterover. De natuurlijke reflex is: handen naar achteren om de klap op te vangen, ook al heb je net geleerd dat dat niet zo zou moeten. De eerste val voel ik flink in mijn rechterduim. De tweede val mijn linkerduim. Drie maal is scheepsrecht;  nu moet het goed gaan! Maar je raadt het al: weer achterover en weer de handen niet op mijn borst en nu gaat het echt fout: rechter pols flink verstuikt…

Ik vond het snowboarden eigenlijk wel leuk en zou het zo weer gaan doen. En ik denk dat ik de volgende keer wel beter oplet met het vallen, dit is flink hard aangekomen.

Bezoek aan Sauna Heuvelrug in Veenendaal

Tijd om zo nu en dan weer eens een blog te doen.

Vincent en ik gaan regelmatig naar de sauna; als we weinig tijd hebben wordt het een bezoekje aan Sauna Lamar, en bij tijd zat wordt het een bezoek aan Sauna de Heuvelrug.

Vandaag, tweede paasdag, was het tijd zat en zijn we afgereisd naar Veenendaal. Op zondagen (en kennelijk ook op feestdagen) wordt van 1 uur ’s middags tot 9 uur ’s avonds elke twee uur een löyly gehouden – een saunasessie in de hooibergsauna waarbij in drie of vier ronden liters water op de kachel wordt gegoten en de sauna veel heter aanvoelt.
Elke löyly heeft een thema; wij kwamen rond half vijf binnen en hadden de eerste löyly om 5 uur: de Aloe Vera sauna. Na de eerste opgietronde krijg je een klodder Aloe Vera-gel in je handen en smeer je je daar helemaal mee in. Door de hitte van de sauna wordt het zacht en trekt het in je huid.
De tweede löyly om 7 uur ’s avonds was een fruit-löyly; na de eerste ronde mag je een lading fruit eten, en de luchtjes bij het opgieten hebben dan allen het thema fruit.
De derde en laatste löyly die we doen is de honing löyly; het lijkt op de Aloe Vera variant, maar dan smeer je je met echte honing in. De honing smelt en trekt in je huid; ook heerlijk om je eigen handen bij af te likken, het is dezelfde honing die je ook op je brood smeert.

Er zijn natuurlijk niet alleen opgietingen, andere sauna’s zijn bijvoorbeeld de stoomsauna, de infraroodsauna, een een hete buitensauna. Ook warm- en koudwaterbaden, bubbelbaden en kruidenbaden ontbreken niet.
En uiteraard genieten van een uitstekende maaltijd in het restaurant.

Enkele uren jezelf verwennen – heerlijk!

Sneak Preview: The Men Who Stare At Goats

Journalist Bob Wilton (McGregor) krijgt zowat het mafste verhaal van zijn leven te horen als hij Lyn Cassady (Clooney) ontmoet. Deze vreemde vogel beweert lid te zijn van een geheime legerdivisie die zich bezighoudt met paranormale activiteiten. Wilton denkt dat Cassady’s verhaal te mooi is om waar te zijn, maar als deze soldaat hem meesleept naar het hoofdkwartier van het First Earth Battalion weet de reporter niet wat hem overkomt: hij treft een stel uiterst excentrieke soldaten die ervan overtuigd zijn dat ze zichzelf met de juiste training de meest bizarre vaardigheden aan kunnen leren: zo denken zij zichzelf onzichtbaar te kunnen maken en denken ze door muren heen te kunnen lopen. Het meest gestoorde idee van het First Earth Battalion is wel dat zij denken geiten te kunnen laten ontploffen door maar lang genoeg naar ze te kijken! En daar komt dus de titel van de film vandaan. De soldaten van First Earth Battalion denken dat zij de War on Terror makkelijk zullen winnen wanneer zij deze vaardigheden eenmaal beheersen.

Het First Earth Battalion wordt aangevoerd door Bill Django, een rol waarin Jeff Bridges zich weer helemaal mag laten gaan. Django roept dan ook herinneringen op aan Bridge’s beroemde personage Jeffrey “The Dude” Lebowski.

Het krankzinnige verhaal van ‘The Men Who Stare At Goats’ is gebaseerd op het gelijknamige boek van Jon Ronson. Deze beweert dat toch zeker 60% van zijn boek waargebeurd is, waaronder het feit dat het Amerikaanse leger echt dacht geiten te kunnen laten exploderen door ze aan te kijken.

Is wel grappig, een zes en een half.

Evolution in TT hallen, Assen

Na U2 en Coldplay was het weer tijd voor een dance-feest. Radio538 heeft een nieuw feest georganiseerd: Evolution: Let there be Light in de TT hallen in Assen. De lineup is waanzinnig, onder andere Marcus Schultz, Tiesto en Marco V.

Omdat mijn vader in het ziekenhuis ligt in Leeuwarden ben ik vanaf mijn ouderlijk huis naar Assen afgereisd, en na afloop ook weer terug naar Friesland.
Misschien komt het ook doordat mijn vader dus in het ziekenhuis ligt, en omdat ik met de auto ben, maar ik heb voor mijn gevoel betere feesten meegemaakt. Marcus Schultz had uiteraard groot succes met zijn hit, maar voor de rest vond ik hem niet sterk. Ik zat natuurlijk als Tiesto-fan uit te kijken naar zijn set, maar Tiesto draaide heel andere muziek dan anders, en ik vind het geen verbetering.
Marco V heb ik gemist, ik wilde enigszins op tijd terug zijn in Friesland; Mijnder heeft Marco V nog wel gezien, en vond hem erg goed.

Wat mij erg verbaasde is dat het niet uitverkocht is; grote namen als DJ’s, lang van tevoren waren kaartjes te koop, en toch kon je bij de ingang nog kaartjes krijgen. Het begint zich al een tijdje af te tekenen, grote dance feesten zijn op hun retour. Of misschien ligt Assen te ver uit de bewoonde wereld.